Σπάσε λουστραρία, μη μου πολυκολλάς μη γίνουμε εδώ πέρα άρτσι μπούρτσι και λουλάς.

Σπάσε λουστραρία, μη μου πολυκολλάς μη γίνουμε εδώ πέρα άρτσι μπούρτσι και λουλάς.
Λέγεται πως η έκφραση αυτή ειπώθηκε απο τον Αλή Πασά, ο οποίος καθισμένος στο Παλαμίδι και έχοντας εμπρός το Μπούρτζι, δεξιά το Άργος, ενώ ταυτόχρονα έπινε ναργιλέ, είπε: «Άρτζι, Μπούρτζι και λουλάς» (Άρτζι = Άργος, λουλάς = ναργιλές). Δηλώνει χαλαρότητα και ξεγνοιασιά.
Σπάσε λουστραρία, μη μου πολυκολλάς μη γίνουμε εδώ πέρα άρτσι μπούρτσι και λουλάς.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΟΠΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ !!!


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρειανός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρειανός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011

Αποκαλυπτική συνέντευξη Άγγελου Χαριστέα στο PRESSARIS: «Για πάντα αρειανός»!


xaristeas

Άγγελος Χαριστέας, η επιστροφή... Δέκα χρόνια μετά την αποχώρησή του από τον Άρη, ο διεθνής επιθετικός θα επιστρέψει για πρώτη φορά ως αντίπαλος της αγαπημένης του ομάδας, μέσα στο πρώτο του «ποδοσφαιρικό σπίτι». Ο Άγγελος Χαριστέας παραχώρησε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο PRESSARIS, η οποία θα συζητηθεί, μιλώντας για πρώτη φορά από τότε που έφυγε τόσο ανοιχτά για τις σκέψεις και τα συναισθήματά του για τον Άρη!

Πέρασε μια δεκαετία από τότε που ο Άγγελος Χαριστέας άφηνε πίσω του το ελληνικό ποδόσφαιρο για να κάνει μεγάλη καριέρα στο εξωτερικό. Ήταν Ιανουάριος του 2002, όταν έπαιρνε μεταγραφή για την Βέρντερ Βρέμης. Έγιναν πολλά από τότε. Αποκορύφωμα η παρουσία του στα γήπεδα της Πορτογαλίας με την κατάκτηση του ευρωπαϊκού τροπαίου που φέρει φαρδιά-πλατιά τη σφραγίδα του έλληνα επιθετικού. Πιτσιρικάς τότε, ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά στο «Κλεάνθης Βικελίδης» με την κιτρινόμαυρη φανέλα και τον θεό του πολέμου στο στήθος. Ήρθε η ώρα της επιστροφής!     

- Επιστρέφεις στο Κλεάνθης Βικελίδης για πρώτη φορά μετά από μια 10ετία. Πως φαντάζεσαι αυτή τη μέρα;
 «Στο μυαλό μου είχα πάντα την ημέρα της επιστροφής στο συγκεκριμένο γήπεδο. Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που ήρθε αυτή η στιγμή, να ξαναπατήσω στο Χαριλάου, τώρα Κλεάνθης Βικελίδης. Είναι τιμή που έχω φορέσει αυτή τη φανέλα και έχω παίξει ποδόσφαιρο για αυτή την ομάδα. Εκεί μεγάλωσα και έκανα τα πρώτα μου ποδοσφαιρικά βήματα σε επαγγελματικό επίπεδο. Εκεί έγινα γνωστός».

- Έχεις άγχος;
 «Όχι, δεν θα έλεγα ότι έχω άγχος. Έχω ξεφύγει από την ελληνική πραγματικότητα μετά από τόσα χρόνια στο εξωτερικό. Τώρα αρχίζω πάλι να προσαρμόζομαι στις συνθήκες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Επίσης, θέλω να κάνω μια καλή εμφάνιση μπροστά στον κόσμο του Άρη».

- Ανδρώθηκες ποδοσφαιρικά στον Άρη. Νιώθεις αρειανός;
 «Ότι και να λέμε τα συναισθήματα δεν αλλάζουν, ούτε ξεχνιούνται τα χρόνια που πέρασα στη Θεσσαλονίκη και τον Άρη. Ήταν χρόνια δίχως μεγάλα συμβόλαια. Έπαιζα για τη φανέλα, πονούσα την ομάδα. Εξακολουθώ να τρέφω πολλά και αγνά συναισθήματα για αυτήν, όσα χρόνια κι αν περάσουν».

- Έχουν αλλάξει πολλά στην ομάδα από τον καιρό που έφυγες. Από το γήπεδο μέχρι τον τρόπο που διοικείται η ομάδα. Μαθαίνεις νέα;
 «Πάντα μάθαινα τι συμβαίνει στον Άρη, ρωτούσα. Έχω φίλους οι οποίοι με ενημέρωναν, αλλά παρακολουθούσα συνάμα απ’ όπου κι αν βρισκόμουνα. Ποτέ όμως,  δεν πήρα θέση για τα δρώμενα στη ΠΑΕ, άλλωστε είναι ο χαρακτήρας μου τέτοιος. Δεν το έκανα, ούτε πρόκειται να το κάνω ποτέ. Δεν θέλω να το παίζω οπαδός. Με ενδιέφερε αν κέρδιζε, αν πήγαινε καλά στο πρωτάθλημα και φυσικά στα Ευρωπαϊκά παιχνίδια που έδωσε όλα αυτά τα χρόνια. 

- Τι σημαίνει για σένα ο Άρης»;
 "Ο Άρης ήταν και θα είναι πάντα στη καρδιά μου. Το λέω με ειλικρίνεια, όχι απλά να το πω για άλλους λόγους. Το σπίτι μου είναι στη Θεσσαλονίκη, οι φίλοι μου, όπως και η ομάδα που άρχισα την καριέρα μου και έκανα τα πρώτα σημαντικά βήματα. Όταν σταματήσω το ποδόσφαιρο θα είμαι κάθε Κυριακή στο γήπεδο για να βλέπω τον Άρη».

- Σκέφτηκες ποτέ να επιστρέψεις;
 «Το καλοκαίρι πήρα την απόφαση να επιστρέψω στην Ελλάδα. Ήταν ξαφνική απόφαση, πάρθηκε μέσα σε 48 ώρες. Αν το είχα αποφασίσει νωρίτερα ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Να είχα καταλήξει στον Άρη εννοώ. Είναι κάτι που έχω πάντα στο μυαλό μου. Αν μου είχε γίνει πρόταση, σίγουρα θα έλεγα ναι». 

- Κρατάς επαφές με την ομάδα και το περιβάλλον της;
 «Μόνο με τα παιδιά από την εθνικής. Μαθαίνω πληροφορίες όταν βρισκόμαστε. Έχουν αλλάξει πολλά πρόσωπα όλα αυτά τα χρόνια και έχω χάσει κάπως την επαφή από μέσα».

- Πήρες απόφαση να επιστρέψεις στο ελληνικό πρωτάθλημα. Έκανες σωστά;
 «Νιώθω καλά που ήρθα σε μια οργανωμένη ομάδα, αλλά έως εκεί. Μετά από τόσα χρόνια στο εξωτερικό βλέπεις τις διαφορές, ξεχωρίζουν. Δεν μπορώ να πω ότι είναι ενθουσιασμένος, αλλά ούτε απογοητευμένος».

- Ο Παναιτωλικός δείχνει καλά στοιχεία σαν ομάδα...
 «Πρέπει να σταθεροποιηθεί στη μεγάλη κατηγορία. Να παραμείνει τουλάχιστον 2-3 χρόνια για να αποκτήσει εμπειρίες και χαρακτήρα. Μου αρέσει που δίνει σαν σύλλογος βάση στις υποδομές. Ο κόσμος της πόλης διψάει για καλό ποδόσφαιρο, γεμίζει το γήπεδο, στηρίζει και αγαπάει την ομάδα. Όσοι έρχονται λένε τα καλύτερα λόγια. Πάνω απ’ όλα  διοικείται από ανθρώπους που πασχίζουν για τον σύλλογο».

- Η εθνική μπορεί να δώσει και πάλι χαρά στους Έλληνες;.
 «Η εθνική έχει αυτή τη δυνατότητα. Το έκανε πολλές φορές, μπορεί να το ξανακάνει. Ο Έλληνας θέλει να ξεφύγει από τα προβλήματα του τα οποία βλέπω και ζω καθημερινά. Η εθνική έχει τη δυνατότητα να του προσφέρει χαρές. Δεν είναι ο καθρέπτης του ποδοσφαίρου μας, έχει αλλάξει επίπεδο, έχει μέταλλο. Αυτό που με στεναχωρεί είναι τα όσα επικρατούν στον οργανωτικό τομέα του πρωταθλήματος φέτος. Ας ελπίσουμε ότι θα ομαλοποιηθεί η κατάσταση».


- Έχεις διαμορφώσει άποψη για τον φετινό Άρη;
 «Έχω δει τον Άρη σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια, σ’ αυτά τουλάχιστον που είχα την δυνατότητα να το κάνω. Έχει κάνει πολύ άσχημο ξεκίνημα. Ο Άρης είναι ομάδα ψυχολογίας, δέχεται πίεση από τον κόσμου του που είναι απαιτητικός. Αναμφίβολα η ομάδα έχει επηρεαστεί από τα αρνητικά αποτελέσματα που είχε κυρίως στην αρχή».

- Για τον αγώνα της Κυριακής, τι έχεις να πεις;
 «Για το παιχνίδι της Κυριακής το φαβορί είναι ο Άρης. Λόγω φανέλας λόγω κόσμου και έδρας. Εμείς θα προσπαθήσουμε για να πάρουμε το καλύτερο αποτέλεσμα. Γνωρίζω ότι δεν θα είναι εύκολο για μας, αλλά ούτε για τον Άρη που θα έχει την πίεση».

- Τι θα έλεγες στο κόσμο του Άρη; Ένα μήνυμα ίσως...
 «Πρώτα απ’ όλα χαίρομαι που θα ξαναβρεθώ κοντά στον φίλαθλο κόσμο της ομάδας του Άρη. Είναι συγκινητικό από κάθε άποψη για μένα. Για να πω την αλήθεια δεν ξέρω πως θα με αντιμετωπίσουν βλέποντας με μετά από χρόνια και μάλιστα με την φανέλα μιας άλλης ομάδας, ως αντίπαλος. Τα αισθήματά μου πάντως, ό,τι κι αν γίνει δεν θα αλλάξουν. Όταν κάτι είναι αληθινό, δύσκολα αλλοιώνεται».

ΠΗΓΗ:http://www.pressaris.gr

Τρίτη 19 Ιουλίου 2011

«Πετσί… Αρειανός»

ΦΑΝΗΣ ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ



*Μία συνέντευξη στη Θ. Μυλωθρίδου και στον Στέργιο Βαρβαγιάννη

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε στην παλιά λαχαναγορά. Έζησε από κοντά τη «χρυσή» εποχή του μπασκετικού Άρη, η οποία δεν κρύβει πως τον «σημάδεψε» ενώ στις θύμισες των παιδικών του χρόνων είναι η παρουσία του στις κερκίδες του «Παλέ», όταν με τους φίλους του παρακολουθούσαν από κοντά και όλες τις προπονήσεις της αγαπημένης τους ομάδας.
Ο λόγος για το δημοφιλή ηθοποιό, Φάνη Μουρατίδη, που πριν από 13 χρόνια άφησε τον τόπο που γεννήθηκε, σπούδασε και ανδρώθηκε, για την Αθήνα και το επόμενό του καλλιτεχνικό βήμα. Ποτέ δε λησμόνησε όμως την αγάπη για τον τόπο και την ομάδα του, μια και αυτά που τον συνδέουν με τη Θεσσαλονίκη είναι πολύ περισσότερα απ’ αυτά που τον χωρίζουν.


- Μεγαλώσατε στη Θεσσαλονίκη. Τι θυμάστε περισσότερο από τα παιδικά σας χρόνια;
«Δεν πρόκειται να ξεχάσω όταν πηγαίναμε στο γήπεδο για να παρακολουθήσουμε τις προπονήσεις της ομάδας μπάσκετ του Άρη. Κάθε φορά που η ομάδα έπαιρνε καινούριους παίκτες , εμείς τρέχαμε αμέσως για να τους δούμε. Μαζευόμασταν και 1.500 άτομα στο Αλεξάνδρειο και γινόταν χαμός. Αυτό πραγματικά δεν πρόκειται να το ξεχάσω».

- Ποια είναι η σχέση σας με τον Άρη;
«Είμαι Αρειανός, τελειωμένος. Πως το λένε; Όσο μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου, από πολλή μικρή ηλικία, είμαι Άρης και αυτό φυσικά δεν αλλάζει ποτέ. Τον αγαπώ τον Άρη και είναι πάντα μέσα στην καρδιά μου».

- Μας είπατε πως οι αναμνήσεις σας είναι από τις προπονήσεις του μπάσκετ. Το προτιμάτε από το ποδόσφαιρο;
«Μπορώ να πω πως είμαι περισσότερο μπασκετικός. Προέρχομαι άλλωστε από τη γενιά που ο Άρης μεσουρανούσε στο μπάσκετ. Ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος. Και σίγουρα , οι μεγάλες στιγμές που ζήσαμε μένουν για πάντα ανεξίτηλες στην καρδιά και στο μυαλό σου. Οπότε, καταλαβαίνετε».

- Προφανώς, είστε από αυτούς που πιστεύουν πως η άνθιση του μπάσκετ στην Ελλάδα οφείλεται κατά μεγάλο ποσοστό στον Άρη.
«Έχω δικαίωμα να το πιστεύω αυτό. Αυτή τη στιγμή έχουμε ένα πολύ καλό επίπεδο στο άθλημα, κάτι που οφείλεται στην ομάδα του Άρη. Στην ομάδα εκείνης της εποχής, που πρωταγωνιστούσε σε Ελλάδα και Ευρώπη. Τότε υπήρχε και η αξία των προτύπων που έπαιξε και πολύ μεγάλο και σημαντικό ρόλο».

-Σας έχει μείνει αξέχαστη κάποια στιγμή από εκείνη την εποχή;
«Αλήθεια, δεν ξέρω τι να πρωτοθυμηθώ. Είναι αξέχαστες οι στιγμές που ζήσαμε με την ομάδα του Άρη. Μοναδικές και ανεπανάληπτες. Όπως σας είπα και παραπάνω, δε θα ξεχάσω ποτέ πως πηγαίναμε σε όλους τους αγώνες και σε όλες τις προπονήσεις».

-Τώρα παρακολουθείτε μπάσκετ;
«Όχι και τόσο πολύ. Δε μου αρέσει το μπάσκετ που παίζουνε τώρα οι ομάδες».

-Για ποιο λόγο;
«Σίγουρα έχει μεγάλες διαφορές από παλιότερα. Θα έλεγα ότι είναι αρκετά τυποποιημένο. Προσωπικά εμένα δε με ενδιαφέρει αν θα κερδίσει η ομάδα μου, αλλά να μπορώ να δω θέαμα όταν θα πάω στο γήπεδο».

-Τι εύχεστε στον Άρη;
«Εύχομαι πραγματικά μέσα από την ψυχή μου πολλές επιτυχίες, υγεία σε όλους τους τομείς και ο κόσμος να είναι πάντα κοντά στην ομάδα και να την αγαπάει».




«Οι αναμνήσεις μου από τη Θεσσαλονίκη είναι οι αποσκευές που έχω μαζί μου»

Άνθρωπος με ανησυχίες, απόλυτα συνειδητοποιημένος, που ζει τη στιγμή και απολαμβάνει την κάθε... σταγόνα της, ο γοητευτικός ηθοποιός Φάνης Μουρατίδης, μιλάει στο «Another Life» για τη ζωή του στη Θεσσαλονίκη, μας αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές του χαρακτήρα του και από ποια οπτική γωνία βλέπει αυτός τα πράγματα...

- Τι θυμάστε από τη ζωή σας στη Θεσσαλονίκη;
«Είναι χιλιάδες οι αναμνήσεις μου από τη Θεσσαλονίκη. Ξέρετε, έφυγα σε ηλικία 27 ετών με προορισμό την Αθήνα.
Οπότε καταλαβαίνετε... Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου το  έζησα εκεί και χαίρομαι πραγματικά γιατί έζησα πολύ ωραία πράγματα. Είναι οι αποσκευές που έχω μαζί μου. Δεν μπορώ να επιλέξω κάτι το συγκεκριμένο».
-Ποιο είναι το αγαπημένο σας σημείο στην πόλη;
«Εννοείται τα Κάστρα. Εκεί απέναντι από την περιοχή του υδραγωγείου. Είναι πολύ ωραία».

-Υπάρχει στην άκρη του μυαλού σας η σκέψη της επιστροφής;
«Δεν υπάρχει τίποτα στην άκρη του μυαλού μου. Κάνω ότι επιλέγει η ζωή. Αν το επιλέξει να επιστρέψω πίσω στη Θεσσαλονίκη, έχει καλώς. Όπως το ίδιο και για να μείνω εδώ που είμαι ή να πάω κάπου αλλού. Δεν σχεδιάζω κάτι. Άλλωστε οι γονείς μου ζούνε στη Θεσσαλονίκη καθώς και πολλά αγαπημένα μου πρόσωπα, που επισκέπτομαι με την πρώτη ευκαιρία. Έτσι και αλλιώς τις αποσκευές τις έχω πάντα μαζί μου».

-Έχετε ανεκπλήρωτα όνειρα;
«Δεν έχω ανεκπλήρωτα όνειρα. Έχω όνειρα που δεν τα έχω ακόμα δημιουργήσει στο μυαλό μου, έτσι ώστε να τα υλοποιήσω στη συνέχεια. Μπορώ να πω ότι αυτά που ήθελα τα έχω κάνει. Ίσως θα ήθελα να είχα κάνει περισσότερα ταξίδια. Μερικές φορές βλέπω μέρη στην Ελλάδα και στον υπόλοιπο κόσμο που θα ήθελα να είχα επισκεφτεί. Αυτό μόνο μπορώ να πω».

-Τι είναι αυτό που απολαμβάνετε περισσότερο;
«Την ίδια τη ζωή. Δε θέλω και προσπαθώ να μη χάνω καμία στιγμή από αυτήν. Θέλω να τις ζω όλες».

-Ποια φράση χρησιμοποιείτε περισσότερο στην καθημερινότητα σας;
«Κάθε μέρα για μένα είναι μια λευκή κόλλα χαρτί στην οποία αφήνω το Θεό να υπογράψει το μενού και το πρόγραμμα της ημέρας».

-Πως φαντάζεστε τον εαυτό σας ύστερα από δέκα χρόνια;
«Να σας πω την αλήθεια δεν ξέρω. Ούτε καν το έχω σκεφτεί αυτό ακόμα. Δε με απασχολεί το θέμα. Μπήκα στη διαδικασία παλιότερα να με σκεφτώ πως θα είμαι στην ηλικία των 30. Αυτό μου φτάνει».

-Έχετε φοβίες;
«Ναι, έχω σίγουρα και κάθε φορά αλλάζουν. Και περισσότερο έχουν να κάνουν με την κοινωνία και με τις εποχές που ζούμε».

-Αν πεθαίνατε και είχατε την ευκαιρία να επιστρέψετε στη ζωή, ποιο πρόσωπο ή πράγμα θα θέλατε να ενσαρκώσετε;
«Θα ήθελα να ζήσω μέσω μιας τυχοδιωκτικής φυσιογνωμίας με πολλές ανατροπές. Ενός πεζοπόρου που θα έχει περπατήσει πιθαμή προς πιθαμή ολόκληρο τον πλανήτη».

-Είστε στη μηχανή του χρόνου. Σε ποια εποχή θα επιλέγατε να ταξιδέψετε;
«Στο μέλλον. Και αυτό γιατί δεν έχω σε μεγάλη εκτίμηση την ιστορία της ανθρωπότητας».

-Υπάρχουν κακοί άνθρωποι;
«Όχι δεν υπάρχουν. Απλά υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν κακές πράξεις. Οι πράξεις είναι κακές και όχι το πρόσωπο. Από τη φύση του ο άνθρωπος δεν είναι κακός. Απλά παίζει ρόλο σημαντικό και η διαστρεβλωμένη εικόνα που έχει ο ίδιος για τον εαυτό του».






Ντοστογιέφσκι, με την Δήμητρα Παπαδοπούλου
Ο Θεσσαλονικιός ηθοποιός μας μιλάει για τα άμεσα καλλιτεχνικά σχέδιά του... Είπε... 

Για τη νέα θεατρική του συνεργασία: «Προετοιμαζόμαστε με τη Δήμητρα Παπαδοπούλου για μια θεατρική παράσταση που θα ανέβει τον ερχόμενο Νοέμβριο στο θέατρο «Χώρα». Πρόκειται για μια διασκευή ενός έργου, «Το όνειρο ενός γελοίου» του Ντοστογιέφσκι και προς το παρών έχει τον τίτλο «Ο φίλος μου ο Ντοστογιέφκσι». Μάλιστα, αρχική μας σκέψη ήταν η πρεμιέρα να γίνει στη Θεσσαλονίκη, αλλά δεν τα καταφέραμε και έτσι θα έρθουμε αργότερα».

Για τις δουλειές που ξεχωρίζει: «Κάποιες θα ξεχώριζα. Όπως την πρώτη μου, το 1989, με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας ως κομπάρσος. Μπορώ να πω ότι έχω κάνει καλές δουλειές που με καθόρισαν. Με πολύ ωραίες αναμνήσεις. Οι «Όρνιθες», ο «Βασιλιάς Ιωάννης» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Και μπορώ να πω ότι υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που με βοήθησαν στην πορεία μου και ελπίζω να μην ξεχάσω κανέναν, όπως ο Τσιάνος, ο Παπαβασιλείου, ο Λάνκχοφ, ο Βογιατζής και η «οικογένεια» του Αμόρε». 

Για το αν επιλέγει θέατρο ή τηλεόραση: «Η δουλειά μου είναι να επικοινωνώ με τον κόσμο. Δεν έχει σημασία ο τόπος και ο χώρος αλλά οι άνθρωποι και οι συνθήκες που δημιουργούν τη δουλειά. Είναι διαφορετική εμπειρία. Σημασία έχει η συνέπεια με την οποία κάνεις αυτό που κάνεις. Δεν έχει να κάνει αν είσαι ποιοτικός ή όχι ηθοποιός. Την ταυτότητά σου τη φτιάχνεις εσύ με τη δουλειά σου».

Για το αν δεν ήταν ηθοποιός: «Δεν ξέρω, είναι πολλά αυτά που θα με ενδιέφεραν αν δεν ήμουν ηθοποιός. Το θετικό είναι ότι μέσα από τη δουλειά μου μπορώ και γνωρίζω ανθρώπους από πολλές ειδικότητες. Μπορεί να μην έχω πάει στο λιοπύρι στην οικοδομή αλλά καταλαβαίνω. Για μένα η δουλειά έχει να κάνει βιωματικά και με την εμπειρία».


Γνωρίζατε ότι...
*Ο Φάνης Μουρατίδης αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του ΚΘΒΕ.

*Έκανε ντεμπούτο στο θεατρικό σανίδι το 1992 στο «Φιόρο του λεβάντε» από το ΚΘΒΕ, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου. Η πρώτη κινηματογραφική του εμφάνιση ήταν στη «Γαμήλια Νάρκη» του Δημήτρη Ινδαρέ και η τηλεοπτική του σταδιοδρομία άρχισε με τη Μιρέλα Παπαοικονόμου στο «Έτσι ξαφνικά» το 2004.

*Με παρουσία σε δύο κρατικές σκηνές και στο ελεύθερο θέατρο, είχε επίσης εμφανίσεις στην Επίδαυρο και συνεργασίες με μερικούς από τους σπουδαιότερους Έλληνες σκηνοθέτες. Έγινε γνωστός από τη θητεία του στο ιστορικό θέατρο Αμόρε. Μετέβη στην Αθήνα έπειτα από παρότρυνση του σκηνοθέτη Κώστα Τσιάνου.

*Είναι παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, έχουν δύο παιδιά τα οποία είναι αγόρια και μένουν στο Χαλάνδρι. Οι δύο ηθοποιοί γνωρίστηκαν στα γυρίσματα της επιτυχημένης τηλεοπτικής σειράς «Μπαμπά Mην Τρέχεις» που προβαλλόταν από το MEGA.

ΠΗΓΗ:http://www.athlitikanea.gr