Ποιό ζώο ήταν ο καλύτερος φίλος του προϊστορικού ανθρώπου;

 Την αλεπού φαίνεται πως προτιμούσαν οι πρόγονοί μας για κατοικίδιο ζώο, παρά τον σκύλο, σύμφωνα με νέα ευρήματα Βρετανών επιστημόνων, που υποστηρίζουν ότι το πανέξυπνο ζώο είχε εξημερωθεί χιλιάδες χρόνια πριν τους σκύλους και είχε αγαπηθεί από τους προϊστορικούς ανθρώπους.
 Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, με επικεφαλής τη δρα Λίζα Μάχερ του Κέντρου Ανθρώπινων Εξελικτικών Μελετών Λέβερχαλμ, ανέλυσαν ευρήματα από ένα προϊστορικό χώρο ταφής στην βόρεια Ιορδανία, στην τοποθεσία Ουγιούν-αλ-Χαμάμ, όπου ανακαλύφθηκε μια αλεπού θαμμένη μαζί με έναν άνθρωπο. Η ανακάλυψη γίνεται για πρώτη φορά και η μελέτη δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό PLoS ONE, σύμφωνα με το BBC.
 Ο τάφος έχει ηλικία περίπου 16.500 ετών, δηλαδή είναι κατά 4.000 παλαιότερος από την αρχαιότερη γνωστή κοινή ταφή ανθρώπου με σκύλο, η οποία ανακαλύφθηκε στο Ισραήλ και αφορούσε μια γυναίκα που θάφτηκε με το σκυλάκι της. Είναι χαρακτηριστικό ότι κάποια στιγμή ο τάφος ανοίχτηκε και η σορός του νεκρού μετακινήθηκε σε άλλο τάφο για άγνωστους λόγους, αλλά μαζί μεταφέρθηκε και η αλεπού, μια σαφής ένδειξη, σύμφωνα με τους Βρετανούς επιστήμονες, ότι ανάμεσα στον άνθρωπο και το ζώο, όσο ζούσαν, υπήρχε μια συναισθηματική σχέση, που έπρεπε να συνεχιστεί και στην μετά θάνατο ζωή.
 Το εύρημα παραπέμπει στην ύπαρξη ενός στενού συναισθηματικού δεσμού ανάμεσα στο ζώο και τον άνθρωπο, ενώ υποθέτουμε ότι ο τελευταίος θα είχε εξημερώσει την αλεπού, η οποία υποχρεώθηκε να συνοδεύσει τον κύριό της στον τάφο, όταν αυτός πέθανε. Πρόκειται για την πρώτη γνωστή ταφή του είδους της και πιθανώς δηλώνει ότι, πολύ πριν οι άνθρωποι αρχίσουν να κυνηγούν αλεπούδες με τη βοήθεια εξημερωμένων σκύλων, οι αλεπούδες είχαν μια θέση στο πλευρό των ανθρώπων.
 Πάντως οι ερευνητές εμφανίζονται επιφυλακτικοί κατά πόσο όντως οι αλεπούδες είχαν εξημερωθεί πλήρως, ενώ εκτιμούν ότι η σχέση ανθρώπων-αλεπούδων θα πρέπει να ήταν βραχύχρονη. Με το πέρασμα του χρόνου, οι άνθρωποι στράφηκαν στους σκύλους, που διαπίστωσαν ότι έκαναν καλύτερη παρέα σε σχέση με τις αλεπούδες. Ήταν άλλωστε πιο υπάκουοι.
 Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι οι αλεπούδες μπορούν να τεθούν υπό τον ανθρώπινο έλεγχο, όμως η όλη διαδικασία δεν είναι καθόλου εύκολη, πράγμα που πιθανώς εξηγεί γιατί τελικά οι σκύλοι απέκτησαν τον επίζηλο τίτλο του «καλύτερου φίλου» του ανθρώπου, τον οποίο διατηρούν μέχρι σήμερα.
 Δείτε το βίντεο με το απόσπασμα της ταινίας "The Fox And The Child" του Luc Jacquet, απ΄όπου προέρχεται και η φωτογραφία


 Πηγή: Enet.gr

Οστά τεράστιου προϊστορικού ελέφαντα, στη Μεγαλόπολη!

  Ενας μεγάλος προϊστορικός ελέφαντας είχε βρει τον θάνατο στο Ισιωμα Μεγαλόπολης. Μερικά από τα οστά του αποκαλύφθηκαν μόλις προχθές. Ηδη από την αρχαιότητα στην περιοχή έχουν βρεθεί και άλλα απολιθώματα εκείνων των μακρινών εποχών, προξενώντας ενδιαφέρουσες συγχύσεις. Οτι, ας πούμε, ανήκαν στους Τιτάνες. Αρα, στην περιοχή της "Μεγάλης πόλης" είχε τοποθετηθεί η περίφημη επική Τιτανομαχία.

  Τμήματα από δύο χαυλιόδοντες (μήκους 1,80 μ.) και θραύσματα από τα ίδια μέρη του ζώου ήταν τα ευρήματα της ΛΘ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων Αρκαδίας. Εντοπίσθηκαν κατά τη διάρκεια εκσκαφών για κτίριο της ΔΕΗ και φυλάσσονται σε προστατευμένο χώρο.

  Η λεκάνη της Μεγαλόπολης πριν από εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια ήταν μια ρηχή λίμνη με πλούσια βλάστηση. Οταν τα νερά βρήκαν διέξοδο προς τη θάλασσα, η λίμνη ξεράθηκε και τα ζώα εξαφανίστηκαν. Κατά καιρούς έρχονταν στο φως απολιθωμένοι σκελετοί ζώων που έδιναν εναύσματα για ωραίους μύθους.

Η Μεγαλόπολη και οι Τιτάνες!

  Ο αρχαίος περιηγητής Παυσανίας γράφει πως αντίκρυ από την Αγορά της Μεγαλόπολης υπάρχει ιερό του Ασκληπιού. Σε αυτό βρίσκονται "και κόκαλα που ξεπερνούν σε μέγεθος τα κοινά ανθρώπινα κόκαλα. Γι' αυτά υπήρχε η παράδοση πως ανήκαν σε έναν από τους γίγαντες που τους έφερε ως συμμάχους της Ρέας ο Οπλάδαμος".

  Αν ο Παυσανίας έβλεπε την ωμοπλάτη του ελέφαντα η οποία ανακαλύφθηκε χθες, θα την ταύτιζε και πάλι με κατάλοιπα Τιτάνα. Οπως υποθέτουν οι επιστήμονες μετά από διάφορες μελέτες, ένα από τα οστά που ίσως οδήγησαν τους αρχαίους σε αυτήν τη δοξασία δεν ήταν παρά το μηριαίο οστό ενός τεράστιου, εξαφανισμένου ήδη από την αρχαιότητα, πλειόκαινου ελέφαντα. Είναι γνωστό και ως το "Κόκαλο της Νιχώριας" και έχει μεταφερθεί στην Αμερική, όπως και στην Αγγλία, ώστε να μελετηθεί.

  Η Αντριεν Μέιγιορ, ερευνήτρια Κλασικών και Ιστορικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, σημειώνει: "Αυτό το μεγάλης σημασίας κόκκαλο αξίζει να εκτεθεί στο κοινό. Είναι ένα από τα δύο μοναδικά τεράστια σπονδυλωτά απολιθώματα που βρέθηκαν στην αρχαιότητα και ανακαλύφθηκαν από αρχαιολόγους στην Ελλάδα". Μάλιστα, στο βιβλίο της "Κυνηγοί των πρώτων απολιθωμάτων" (2000) αναφέρει πως απολιθώματα όπως αυτό ίσως αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για πολλά θρυλικά τέρατα της κλασικής μυθολογίας.

  Η μελέτη των απολιθωμάτων αυτών έδειξε ότι στις όχθες της λίμνης της Μεγαλόπολης έζησαν δύο κατηγορίες θηλαστικών: Τα ζώα που ανήκουν σε θερμό κλίμα και πλούσια βλάστηση, ελέφαντες, ελάφια, δασόβιοι ρινόκεροι, ιπποπόταμοι, άλογα. Τα ζώα που ανήκουν σε ψυχρά κλίματα και παγωμένες ίσως εκτάσεις με βλάστηση στέπας και τούνδρας, μαμούθ, βίσονες, και τριχωτοί ρινόκεροι.

Πηγή: www.ethnos.gr