Σπάσε λουστραρία, μη μου πολυκολλάς μη γίνουμε εδώ πέρα άρτσι μπούρτσι και λουλάς.

Σπάσε λουστραρία, μη μου πολυκολλάς μη γίνουμε εδώ πέρα άρτσι μπούρτσι και λουλάς.
Λέγεται πως η έκφραση αυτή ειπώθηκε απο τον Αλή Πασά, ο οποίος καθισμένος στο Παλαμίδι και έχοντας εμπρός το Μπούρτζι, δεξιά το Άργος, ενώ ταυτόχρονα έπινε ναργιλέ, είπε: «Άρτζι, Μπούρτζι και λουλάς» (Άρτζι = Άργος, λουλάς = ναργιλές). Δηλώνει χαλαρότητα και ξεγνοιασιά.
Σπάσε λουστραρία, μη μου πολυκολλάς μη γίνουμε εδώ πέρα άρτσι μπούρτσι και λουλάς.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΟΠΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ !!!


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κυβέρνησης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κυβέρνησης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011

Οι τελευταίες ώρες της κυβέρνησης

Του Κώστα Χαρδαβέλλα

Απρόβλεπτες και δραματικές διαγράφονται οι εξελίξεις τις επόμενες ώρες για το πολιτικό σκηνικό της χώρας, καθώς μετά τη Μιλένα Αποστολάκη, ακούγεται έντονα ότι η Εύα Καϊλή και η Τόνια Αντωνίου θα υποβάλλουν εντός της ημέρας την παραίτησή τους στον Πρόεδρο της Βουλής.

Οι τελευταίες ώρες της κυβέρνησης
Στην περίπτωση αυτή η κυβέρνηση χάνει αυτομάτως την «δεδηλωμένη», καθώς θα της έχουν μείνει 150 βουλευτές και άρα δεν θα έχει την πλειοψηφία στη Βουλή για να περάσει ούτε καν τον Προϋπολογισμό.
Από το μεσημέρι ο Γιώργος Παπανδρέου είναι κλεισμένος στο Μέγαρο Μαξίμου με τους στενούς συνεργάτες του, Ρεγγίνα Βάρτζελη, Δημήτρη Ρέππα και Γιώργο Ελενόπουλο και συζητάνε πώς θα αντιμετωπιστεί η ραγδαία εξελισσόμενη κατάσταση με το δεδομένο ότι επίκειται και η συζήτηση στη Βουλή για τον Προϋπολογισμό.
Στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ πάντως, αρχίζουν οι προετοιμασίες για εκλογική περίοδο, καθώς πολλοί μέσα στην κυβέρνηση πιστεύουν ότι δεν θα φτάσουμε στο δημοψήφισμα και οι εκλογές είναι προ των πυλών.


ΠΗΓΗ: http://www.newsbomb.gr

Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2011

Και τώρα το τέλος: Το λυκόφως της κυβέρνησης Γ.Παπανδρέου...

Φαίνεται ότι αυτή τη φορά η κυβέρνηση δεν θα μπορέσει να αποφύγει αυτό που γλίτωσε στο «παρά 1’» τον Ιούνιο: Τις εκλογές. Και αν τον Ιούνιο υπήρχε η εναλλακτική πρόταση της συγκυβέρνησης πριν πάει σε εκλογές, τώρα αυτή δεν υπάρχει: Οι σχέσεις των δύο κομμάτων και των δύο ηγετών είναι πιο «ψυχρές» από ποτέ.
Το εύλογο ερώτημα πολλών είναι «Γιατί να παραιτηθεί;» και συνοδύεται από τη διαπίστωση «Ειδικά όταν οι ξένοι που την ελέγχουν δεν θέλουν εκλογές».
Στον αντίποδα υπάρχουν γεγονότα και εξελίξεις που είναι πραγματικά «πρωτοφανή/είς»:  Στο κυβερνητικό στρατόπεδο συμφωνούν στην εκτίμηση ότι εάν η συμφωνία της Τετάρτης είναι κακή  (μεγάλο “κούρεμα”, πιστωτικό γεγονός, ευθεία πολιτική επιτροπεία της κυβέρνησης από τους ξένους κλπ.) ο Γιώργος Παπανδρέου θα επιστρέψει στην Αθήνα με έτοιμη την ανακοίνωση προσφυγής στις κάλπες.
Αυτό που θα συμβεί στα ασφαλιστικά ταμεία, στις τράπεζες κλπ και εν τέλει στην κοινωνία είναι πολύ βαρύ για να το ανθέξει η οιαδήποτε κυβέρνηση. Και μην ξεχνάμε ότι μέχρι σήμερα τα τελευταία μέτρα εξαθλίωσης είναι απλά… λόγια. Όταν θα γίνουν πράξεις, τότε ποιος θα σταματήσει έναν εξαθλιωμένο λαό από το να αντιδράσει ακόμα και βίαια;
Εάν είναι η ηπιότερη, δηλαδή το «κούρεμα» δεν είναι πάνω από 35 ή έστω 40% τότε θα καταφέρει να ελέγξει και πάλι τις εξελίξεις. Η πρώτη αφορά τον σχηματισμό κυβέρνησης έκτακτης ανάγκης με όλους τους άλλους πλην ΝΔ. Δηλαδή να κάνει πρόταση σε Γιώργο Καρατζαφέρη, Φώτη Κουβέλη, Ντόρα Μπακογιάννη, αλλά και “συναινετικούς” βουλευτές της ΝΔ για να στηρίξουν ένα τέτοιο σχήμα.
Πέρα από την Ντόρα Μπακογιάννη, που σε τελική ανάλυση δεν… έχει να κάνει και τίποτα καλύτερο, αλλά και ψυχικά συνάδει με την «μεταρρυθμιστική» πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ, δεν υπάρχει περίπτωση κανείς από τους άλλους να δεχθούν, γιατί οι αυτόχειρες μπορεί να έχουν αυξηθεί στην Ελλάδα, όχι όμως σε τέτοιο βαθμό.
Εναλλακτικά κάποιοι κυβερνητικοί βουλευτές, όπως οι 28 που υπέγραψαν την κοινή πρόταση για ανάληψη πρωτοβουλιών από τον πρωθυπουργό, θεωρούν ότι η κυβέρνηση οφείλει να φέρει την ευρω-συμφωνία στη Βουλή για έγκριση από ευρεία πλειοψηφία 180 ψήφων, υποχρεωτικά πλέον, αφού θα περιλαμβάνει με σαφήνεια εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων. Εάν η ΝΔ επιμείνει στην καταψήφιση, τότε “πάμε σε εκλογές χωρίς να κατηγορηθούμε ότι δραπετεύουμε” - ανοίγοντας τον δρόμο για κυβέρνηση συνεργασίας.
Πάντως όλες οι πληροφορίες που έρχονται από το εξωτερικό μιλάνε για "κούρεμα" τουλάχιστον 60%. Άρα...
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2011

Απίστευτη εθνική υποχώρηση της κυβέρνησης σε σημερινή πρόκληση των Τούρκων στο β.Αιγαίο

Ακριβώς ότι είχε γίνει στις 30 Ιουνίου 2010 συνέβη και σήμερα το απόγευμα στην Ελληνική νησίδα Ζουράφα. Συγκεκριμένα, το απόγευμα της Τετάρτης, έκανε ξαφνικά στην περιοχή το ερευνητικό σκάφος του Πολεμικού Ναυτικού της Τουρκίας Cubuklu (A-594) και πέρασε δίπλα από την νησίδα Ζουράφα (Λαδόξερα) στο Β.Αιγαίο. Αρχικά σκάφος του Λιμενικού επιτηρούσε την πορεία του.

Αυτή τη στιγμή όμως, προφανώς με άνωθεν πολιτική εντολή, το σκάφος αποσύρθηκε και το τουρκικό κόβει βόλτες στην περιοχή ανενόχλητο.
Συγκεκριμένα το Cubuklu έκανε την εμφάνισή του στη Ζουράφα στις 15:50 και αμέσως κατέφθασε ελληνική ακταιωρός.

Η παρακολούθηση του τουρκικού διήρκησε μέχρι τις 19:30 το απόγευμα και εντελώς ξαφνικά η ακταιωρός μας έφυγε !

Το τουρκικό έπλεε μεταξύ Σαμοθράκης και Θάσου, ΧΩΡΙΣ  ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ !!

Πρόκειται για κατάφορη παραβίαση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, και τόσο οι αρμόδιοι υπουργοί όσο και ο Πρωθυπουργός οφείλουν μια απάντηση:

ΓΙΑΤΙ έφυγε το σκάφος του Λιμενικού και το τουρκικό κόβει βόλτες ακόμη και αυτή τη στιγμή στη θαλάσσια περιοχή μας;

Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011

Το έγκλημα της κυβέρνησης Παπανδρέου συνεχίζεται με το μεγάλο ξεπούλημα

Αν κάποιος δει τη λίστα με τις αποκρατικοποιήσεις και τα προσδοκώμενα έσοδα που έφερε στο φως της δημοσιότητας το πρακτορείο Reuters δεν μπορεί παρά να φτάσει σε δύο διαπιστώσεις. Πρώτον ότι ένας πολύ μεγάλος όγκος προσφερόμενων περιουσιακών στοιχείων βγαίνει προς πώληση σε μικρό διάστημα και δεύτερον ότι οι στόχοι που τίθενται για τις πωλήσεις εταιριών είναι πολύ χαμηλοί και κατά μια έννοια συνιστούν ξεπούλημα.
Η μεγάλη προσφορά εταιριών, το δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα αλλά και η τρέχουσα μακροοικονομική κατάσταση ουσιαστικά αποτελούν τους βασικούς λόγους του ξεπουλήματος. Και σε αυτό φέρει μεγάλη ευθύνη η κυβέρνηση γιατί πολύ απλά δεν έκανε τίποτα από την ημέρα που άρχισε να κυβερνά μέχρι σήμερα.
Λοιδορούσε μάλιστα την Νέα Δημοκρατία πέρυσι όταν μιλούσε για δυνατότητα άντλησης 50 δις Ευρώ από αξιοποίηση ακίνητης περιουσίας.
Η πολιτική αυτή αν μη τι άλλο είναι εγκληματική. Και το έγκλημα έχει ξεκινήσει όχι μόνο από την ημέρα που ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ αλλά και πριν, όταν εκβίαζε με εκλογές την κυβέρνηση Καραμανλή η οποία ζητούσε συναίνεση για τη λήψη μέτρων, προκειμένου να αναλάβει την εξουσία.
Αλλά και όταν ανέλαβε την εξουσία σφύριζε έξι μήνες αδιάφορα στο σκέλος της λήψης μέτρων ενώ τα spreads κάλπαζαν και ταυτόχρονα μετέδιδε σε όλο τον κόσμο την άποψή της ότι είμαστε κράτος διεφθαρμένων.
Από όλη αυτή την πολιτική ένας είναι βέβαιο πως ζημιώθηκε και δεν είναι άλλος από τον ελληνικό λαό. Κερδισμένοι ήταν οι κάθε λογής κερδοσκόποι και σπεκουλαδόροι που έπαιξαν και συνεχίζουν να παίζουν με την κατάρρευση της Ελλάδος. Το ερώτημα είναι αν αυτό συνιστά πολιτική ανικανότητα ή θα πρέπει να προσεγγίζεται και από ποινική σκοπιά.

ΠΗΓΗ:http://www.newscode.gr/
 

Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011

Επιστολή "βόμβα" Ανδρουλάκη κατά του "ηγετικού πυρήνα της κυβέρνησης"

Επιστολή, με την οποία επιτίθεται στην κυβέρνηση, κατηγορώντας την ουσιαστικά για ολιγωρία, αφού “αγνόησε με επιδεικτική αλαζονεία όλες τις έγκαιρες προειδοποιήσεις κινδύνου και ξόδεψε πολύτιμο κεφάλαιο εμπιστοσύνης” απέστειλε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Μίμης Ανδρουλάκης, τη Δευτέρα (06/06).


Αναλυτικά η επιστολή του, έχει ως εξής:

“Ελλάς Εγκλωβισμένων Ελλήνων Ευρωπαίων Εκβιαζόμενων Εκβιαστών

Η ηγεσία του πυρήνα της Ευρωζώνης πριν ένα χρόνο μας έθεσε σε τελευταία ανάλυση το εκβιαστικό δίλημμα έναντι των δανείων: Η Ύφεση και Παγίδα του Χρέους ή άμεση στάση πληρωμών, χρεοκοπία και τελικά έξοδος από το ευρώ σε συνθήκες οικονομικής κατάρρευσης, φτώχειας και χάους.

Η δημοσιονομική προσαρμογή με τους προβλεπόμενους εξωπραγματικούς ρυθμούς δίχως πλέον τη δυνατότητα υποτίμησης του νομίσματος για γρήγορη ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας, δίχως αντισταθμιστικά νομισματικά και επενδυτικά διεγερτικά, δίχως ένα πανευρωπαϊκό αναπτυξιακό «Σχέδιο Μάρσαλ», μοιραία οδηγεί σε βαθιά ύφεση, στην κατάσταση που όσο αγωνίζεσαι να μειώσεις το χρέος αυτό αυξάνει και μεγαλώνει επικίνδυνα το σχίσμα Βορρά – Νότου στην ευρωζώνη.

· Η ΕΚΤ, που κατά τα άλλα υπήρξε μέχρι σήμερα αρκετά υποστηρικτική, έθεσε άλλο εκβιαστικό δίλημμα: ή εγκαταλείπετε τις σκέψεις για μια οποιασδήποτε μορφής αναδιάρθρωση του χρέους ακόμα και ήπια και συναινετική, ή κόβω την παροχή ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες με ενέχυρο τα ελληνικά ομόλογα και συνεπώς σας οδηγώ άμεσα σε χρεοκοπία. Άλλωστε κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση πρόφτασαν και δαιμονοποίησαν εκ των προτέρων ένα έγκαιρο συνολικό αναπρογραμματισμό του χρέους υπό την ομπρέλα του «Ταμείου Διάσωσης», πριν αυτό προσεγγίσει το κρίσιμο όριο του 150 – 170% του ΑΕΠ.

· Η Ελληνίδα Επίτροπος αποκάλυψε κατά λάθος τον εκβιασμό που κυοφορείται σε ορισμένους τουλάχιστον κύκλους της ευρωκρατίας: ή αποδέχεστε όλους τους όρους των δανειστών ή μεθοδεύουμε την έξοδο σας από το ευρώ. Πράγμα που ενίσχυσε τον αδικαιολόγητο πανικό των καταθετών.

· Τα κοινοβούλια και ίσως και η «αγανακτισμένη» κοινή γνώμη της Γερμανίας, της Φινλανδίας και της Ολλανδίας μας υπαγορεύουν: ή δέχεστε μια εξουθενωτική λιτότητα ή δεν εγκρίνουμε το νέο δάνειο και συνεπώς σας οδηγούμε σύντομα στη χρεοκοπία.

· Ισχυρές ομάδες επιρροής στην Ελλάδα σε διαφορετικά κοινωνικά στρώματα θέτουν το εκβιαστικό δίλημμα: ή διατηρείτε άθικτα όλα τα δεδομένα και τις συνήθειες της εποχής της «φούσκας» των δανεικών και του χρέους-τέρας Φρανκεστάιν σε βάρος των κορόιδων ή ρισκάρουμε να προκαλέσουμε χάος και την άμεση χρεοκοπία της χώρας.

Ενώ ύποπτα κυκλώματα συμφερόντων που μέσα στο χάος θέλουν να αθετήσουν τις υποχρεώσεις τους ή επιδιώκουν να αγοράσουν φθηνά την Ελλάδα της δραχμής, με τις καταθέσεις τους στο εξωτερικό αστόχαστα πριμοδοτούν τη χρεοκοπία της χώρας.

· Ο ηγετικός πυρήνας της κυβέρνησης που αγνόησε με επιδεικτική αλαζονεία όλες τις έγκαιρες προειδοποιήσεις κινδύνου και ξόδεψε πολύτιμο κεφάλαιο εμπιστοσύνης καθώς και η ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης της οποίας η κυβέρνηση οδήγησε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού και τώρα τυχοδιωκτικά νοιάζεται μόνο να κάνει «ταμείο» εν μέσω χρεοκοπίας, αντί να πάρουν από κοινού μια ύστατη καταλυτική αξιόπιστη πρωτοβουλία για τη σωτηρία της χώρας, συνεχίζουν τα γνωστά προσχηματικά και μεταθέτουν το βάρος της ευθύνης των εξελίξεων αποκλειστικά στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ:

ή υιοθετείτε άκριτα το εκάστοτε τσαπατσούλικο σχέδιο δίχως κανένα λόγο στην ακολουθούμενη διαπραγματευτική τακτική ή στις συνθήκες της ασταθούς ισορροπίας εντός και κυρίως εκτός της χώρας χρεώνεστε κάθε «στραβή», με ή χωρίς εκλογές, που μπορεί να ενεργοποιήσει την αλυσιδωτή αντίδραση της χρεοκοπίας με καταστροφικές συνέπειες για το βιοτικό επίπεδο του λαού μας, τη γεωπολιτική θέση της χώρας και την αναπόφευκτη βαλκανιοποίηση της.

Πλατείες: τελευταία ευκαιρία ή τελική πράξη του δράματος

Η αναμενόμενη, απρόβλεπτη για άλλους, απότομη ανάδυση του λαϊκού παράγοντα που κατακλύζει τις πλατείες, πέρα και πάνω από τις παλιές διαχωριστικές γραμμές, δίνει μια τελική ευκαιρία για τη μεταβολή του πολιτικού σκηνικού και αντικειμενικά θέτει το κλασσικό ερώτημα της Σφίγγας της Ιστορίας: υπάρχει μέσα σε αυτή τη σύγχυση και τον πανικό «κάποιος» - μια κυβέρνηση ευρείας εμπιστοσύνης – που να πει όλη την αλήθεια στο λαό; Να τον πείσει ότι στο κακό που μας «βρήκε» υπάρχει ένα πολύ χειρότερο κακό που μπορούμε να το αποφύγουμε όλοι μαζί και πως είναι προτιμότερο με αναλογικότητα και δικαιοσύνη να θυσιάσουμε τώρα κάτι για να μη χάσουμε αύριο τα πολλαπλάσια; Να εμπεδώσει την ασφάλεια στους καταθέτες και τους επενδυτές; Να επαναδιαπραγματευθεί σε κοινή θέα μερικά οριακά αλλά πολύτιμα για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας σημεία της δανειακής συμφωνίας;

Να εξασφαλίσει το νέο δάνειο ώστε να αγοράσουμε χρόνο μέχρι να γίνει εφικτός ο οριστικός πολιτικός διακανονισμός του χρέους, η συγκέντρωση και ο αναπρογραμματισμός του υπό την ομπρέλα του νέου «Ταμείου Διάσωσης» με παράλληλη έκδοση εγγυητικού ευρωομολόγου και συνεπώς η πολιτική αναδιάρθρωση του χρέους να σημάνει ταυτόχρονα ένα μεγάλο βήμα στην ίδια την πολιτική αναδιάρθρωση της ευρωζώνης. Υπάρχει; Ένα χρηματοπιστωτικό στοίχημα μπορούμε να το μεταστρέψουμε σε μεγάλο πολιτικό στοίχημα.

Η Ελλάδα θα μείνει τουλάχιστον μια πενταετία ακόμα εκτός των αγορών και συνεπώς πρέπει να δείξει αντοχή και καρτερία στο παιχνίδι της αναβολής και της αναμονής που υιοθέτησε η προβληματική ηγεσία της Ευρωζώνης. Δεν πρέπει, σε αυτό το παιχνίδι, να «σπάσουμε» πρώτοι από αυτοκαταστροφική ανυπομονησία. Η Ελλάδα, εφόσον είναι συνεπής με τις εύλογες υποχρεώσεις της, δεν είναι γυμνή από διαπραγματευτικά μέσα. Συνδέεται με δόγμα της αμοιβαίας «πυρηνικής» καταστροφής με την ευρωζώνη και την παγκόσμια οικονομία.

Αν την εγκαταλείψουν αβοήθητη, το χρέος της είναι πιο πολύ μεγάλο και η ενδεχόμενη χρεοκοπία της μπορεί να πυροδοτήσει τη «δεύτερη μεγάλη βουτιά» στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία. Αυτός ο υπονοούμενος «εκβιασμός» πρέπει να αιωρείται πάνω από τα διαπραγματευτικά τραπέζια.

Το σενάριο που ίσως φαίνεται να έχει καταλήξει η ηγετική ομάδα της κυβέρνησης "πρώτα ψήφιση του Μνημονίου ΙΙ και μετά πολιτικές πρωτοβουλίες" δεν είναι πλέον βιώσιμο. Εδώ και τώρα πρέπει να αναληφθεί καταλυτική πρωτοβουλία και να αφαιρεθούν τα γελοία προσχήματα του Σαμαρά για πέντε μονάδες διαφορά στους φορολογικούς συντελεστές, που μέσα στην κατάσταση της γενικής αβεβαιότητας έχουν ασήμαντη έως μηδενική πρακτική σημασία για την ανάπτυξη, και να αντικατασταθούν οι δεκάδες φορολογικοί νόμοι με ένα σύντομο νόμο το πολύ 20 σελίδων με δέσμευση εφαρμογής του τουλάχιστον για μια δεκαετία.

Επιτέλους οι πολιτικές ηγεσίες κάντε κάτι τολμηρό που να ξεπερνά τις πολιτικές πρακτικές των τελευταίων δεκαετιών. Διαφορετικά πάρτε το ρίσκο, εν μέσω κρίσιμων διαπραγματεύσεων στην Ευρωζώνη, ρευστοποίησης και αμορφίας των πολιτικών συσχετισμών, να οδηγήσετε άμεσα τη χώρα σε εκλογές με πραγματικές κι όχι μυθιστορηματικές προγραμματικές ατζέντες για τη σωτηρία και την επανεκκίνηση της χώρας.

Σύντομα θα γνωρίζουμε αν οι πλατείες της Ελλάδας που τις χαιρετίζουμε ολόψυχα θα είναι η μαγιά για μια ριζική ανανέωση του πολιτικού σκηνικού ή απλώς προαναγγέλλουν την τελική πράξη του δράματος μέσα από μια χαρούμενη διονυσιακή γιορτή αυτοκαταστροφής και συλλογικής αυτοκτονίας. Οι πλατείες γέμιζαν και το 1909-10 της εθνικής αναγέννησης αλλά γνώρισαν την κορύφωση του παραληρηματικού ενθουσιασμού τους και λίγο πριν την Μικρασιατική καταστροφή. Αυτή η τραγωδία έχει παιχτεί κάμποσες φορές στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας”।

ΠΗΓΗ:http://www.cosmo.gr