5 ανατριχιαστικά μυστήρια που δεν έχετε ξανακούσει

Οι αστικοί μύθοι και οι τρομακτικές ιστορίες πάντα μας γοητεύουν, είτε επειδή ταράζουν τα νερά μιας βαρετής βραδιάς με την παρέα είτε απλώς επειδή, όσο κι αν είμαστε δύσπιστοι με τις υποτιθέμενες έγκυρες πηγές τους, μπλέκουν εύστοχα την πραγματικότητα με το άγνωστο και μας κάνουν να ανατριχιάσουμε.

Πρόσφατα λοιπόν ανακαλύψαμε ότι εκτός από τους δικούς μας, ελληνικότατους αστικούς μύθους υπάρχουν και άκρως μυστηριώδεις… υπεραστικοί μύθοι, ιστορίες από μακρινές χώρες και προφορικές αφηγήσεις πραγματικών(;) γεγονότων που έχουν εξίσου δυνατές επιπτώσεις στα νεύρα των πιο ευαίσθητων. Διαβάστε παρακάτω πέντε ιστορίες που δεν είναι ευρέως γνωστές, είναι όμως άκρως ενδιαφέρουσες.

• Το ολλανδικό πλοίο-φάντασμα

Είναι Φεβρουάριος του 1948 και πολλά καράβια που πλέουν στα ανοιχτά της Ινδονησίας λαμβάνουν επείγοντα σήματα κινδύνου από την ολλανδική φρεγάτα SS Ourang Medan. Το ανατριχιαστικό μήνυμα αναφέρει: «Όλοι οι αξιωματικοί και ο καπετάνιος είναι νεκροί πάνω στο κατάστρωμα και την γέφυρα. Πιθανότατα όλο το πλήρωμα είναι νεκρό». Στην συνέχεια, λαμβάνονται ακατάληπτα σήματα μορς και τελικά μία λέξη: «Πεθαίνω».
Όταν η ομάδα διάσωσης πλησιάζει το πλοίο λίγες ώρες αργότερα, το σκηνικό που αντικρίζει είναι το εξής: Όλο το πλήρωμα κείτεται νεκρό, με τα μάτια ανοιχτά και τα πρόσωπα στραμμένα προς τον ήλιο, ενώ τα χέρια τους ήταν παρατεταμένα και τα πρόσωπά τους ανέδιδαν τρόμο. Ακόμη και ο σκύλος του πλοίου βρίσκεται νεκρός, ενώ καθώς η ομάδα διάσωσης πλησιάζει στον υπερθερμασμένο καυστήρα, νιώθει ένα ρίγος. Ξαφνικά, εμφανίζεται καπνός, και η ομάδα μόλις που προλαβαίνει να αποβιβαστεί πριν το Ourang Medan εκραγεί και βυθιστεί. Εξήντα τρία χρόνια μετά, το μυστήριο της φρίκης στην φρεγάτα παραμένει άλυτο.

• Η γυναίκα-ζόμπι της Αϊτής

Η Felicia Felix-Mentor πέθανε το 1907, μετά από το χτύπημα μιας ξαφνικής αρρώστιας, τα χαρακτηριστικά της οποίας συμπίπτουν με τις ενδείξεις των παραδόσεων της Αϊτής που σχετίζονται με την μετατροπή σε… ζόμπι. Περίπου 30 χρόνια μετά, μία γυναίκα εμφανίστηκε να περιφέρεται στους δρόμους της περιοχής –κάποιοι ανέφεραν πως ήταν γυμνή, ενώ άλλες πηγές υποστήριξαν πως την είδαν με κουρελιασμένα ρούχα- και κατευθύνθηκε προς ένα αγρόκτημα, το οποίο σύμφωνα με τα λεγόμενά της ανήκε στον πατέρα της.
Οι ιδιοκτήτες της φάρμας αναγνώρισαν στο πρόσωπό της την μακαρίτισσα Felicia Felix, κάτι που επιβεβαίωσε και ο ίδιος ο σύζυγος της «εκλιπούσης». Λόγω της ασθενικής όψης της, μεταφέρθηκε στο κυβερνητικό νοσοκομείο. Ο γιατρός που την εξέτασε φέρεται να είπε γι’ αυτήν: «Τα περιστασιακά ξεσπάσματα γέλιου της στερούνταν νοήματος, ενώ πολύ συχνά μιλούσε για τον εαυτό της είτε στο πρώτο είτε στο τρίτο πρόσωπο, χωρίς να συνειδητοποιεί την διαφορά. Δεν είχε αίσθηση του χρόνου και ήταν μάλλον αδιάφορη για τους γύρω της».

• Τα ίχνη του διαβόλου

Στην επαρχιακή πόλη Devon της νοτιοανατολικής Αγγλίας, ο χειμώνας του 1855 ήταν αρκετά βαρύς και το χιόνι είχε καλύψει όλη την εξοχή αλλά και τα σπίτια. Την νύχτα της 8ης Φεβρουαρίου, μετά από ακόμη μία μίνι χιονόπτωση, εμφανίστηκαν στην άσπρη επιφάνεια ίχνη που έμοιαζαν με ζώου. Τα χνάρια, που είχαν βάθος περίπου 6 εκατοστά και απείχαν το ένα από το άλλο 20 εκατοστά, συνέχιζαν την απολύτως ευθεία πορεία τους επί 160 χιλιόμετρα(!) και περνούσαν πάνω από όποιο εμπόδιο συναντούσαν στον διάβα τους, αφήνοντας ίχνη και εκεί. Χνάρια βρέθηκαν πάνω σε στέγες σπιτιών, πάνω σε παγωμένα ποτάμια, σε στοίβες από άχυρα, ακόμη και σε πολύ λεπτούς αγωγούς. Μάλιστα, υπήρξαν πολλές μαρτυρίες ότι μία «διαβολική φιγούρα» έκανε την εμφάνισή της στην περιοχή του Devon εκείνες τις ημέρες. Πρόσφατα, τον Μάρτιο του 2009, ανάλογα ίχνη επανεμφανίστηκαν στην ίδια περιοχή, τα οποία μπορείτε να δείτε στην πιο πάνω φωτογραφία.

• Η εξαφάνιση του δρομέα

O James Worson, κάτοικος της αγγλικής πόλης Leamington, περηφανευόταν πολύ για την ταχύτητα με την οποία μπορούσε να τρέξει. Οι φίλοι του λοιπόν τον προκάλεσαν να τρέξει μια μεγάλη απόσταση μεταξύ του Leamington και του Coventry που περνούσε μέσα από ένα δάσος. Ο Worson δέχτηκε και ξεκίνησε για να διανύσει αυτή την διαδρομή σε χρόνο ρεκόρ στις 3 Σεπτεμβρίου του 1873. Πίσω του, αποφάσισαν να τον ακολουθήσουν δύο φίλοι του, ο Hammerson Burns και ο Barham Wise με μια άμαξα και μια φωτογραφική μηχανή ανά χείρας.
Και ενώ τα πρώτα χιλιόμετρα της διαδρομής κυλούσαν κανονικά, σύμφωνα με τους δύο παρατηρητές και ο Worson δεν έφυγε ποτέ από τα μάτια τους, ξαφνικά είδαν τον φίλο τους να σκοντάφτει και το σώμα του να παίρνει κλίση προς τα μπροστά, έτοιμο να πέσει. Αντί να ακολουθήσει όμως η πτώση του στο έδαφος, το μόνο που ακούστηκε ήταν κατά τα λεγόμενα των δύο φίλων η πιο ανατριχιαστική κραυγή που έχουν ακούσει ποτέ, η οποία μάλιστα διήρκεσε λίγα δέκατα του δευτερολέπτου. Και πριν ο Worson πέσει στο έδαφος… εξαφανίστηκε. Κανείς ποτέ δεν έμαθε τι απέγινε ο δρομέας, ενώ η φωτογραφική μηχανή των «ακολούθων» του αποτύπωσε τα ίχνη των ποδιών του, που ξαφνικά σταμάτησαν στο σημείο της εξαφάνισης. Τα λαγωνικά της βρετανικής αστυνομίας, για κάποιο λόγο, δεν πλησίασαν καν το σημείο της (σχεδόν) πτώσης του.

• Το φάντασμα της φωτογραφίας

Η ανατριχιαστική φωτογραφία που βλέπετε δίπλα τραβήχτηκε το 1919 και ήρθε στο φως της δημοσιότητας μόλις το 1975 από έναν εκ των εικονιζόμενων. Η φωτογραφία απεικονίζει μία ομάδα της RAF που υπηρέτησε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, και αν αναρωτιέστε πού βρίσκεται το ανατριχιαστικό, παρατηρήστε την φιγούρα που αχνοφαίνεται πίσω από το πρόσωπο στον κύκλο. Πρόκειται για τον Freddy Jackson, μηχανικό της βρετανικής αεροπορίας, ο οποίος σύμφωνα με όλες τις μαρτυρίες είχε βρει τον θάνατο λόγω ατυχήματος στις προπέλες ενός αεροσκάφους δύο μέρες πριν τραβηχτεί αυτή η φωτογραφία. Μάλιστα, η κηδεία του είχε τελεστεί την ημέρα της λήψης. Ακόμη κι αν είμαστε πολύ δύσπιστοι, η «αχνή» φιγούρα του, μισοκρυμμένη πίσω από τον αξιωματικό αρκεί για να μας… σηκωθεί η τρίχα.


Πηγή:in2life

10 από τα πιο ανατριχιαστικά μέρη του πλανήτη

Αυτό που σε ενδιαφέρει Κρυμμένη κάτω από την μεσαιωνική Παλαιά Πόλη του Εδιμβούργου είναι μια σειρά από μυστικούς υπόγειους δρόμους με πολύ βρώμικο παρελθόν. To σοκάκι Mary King ήταν το μέρος όπου τα θύματα της πανούκλας απομονώνονταν και υπάρχουν ιστορίες ότι πολύς κόσμος πέθανε εκεί το 17ο αιώνα. Οι υπερφυσικές δραστηριότητες αφθονούν σε εκείνο το σημείο. Μπορεί, για παράδειγμα, να νιώσεις ένα απαλό τράβηγμα στα χέρια και τα πόδια σου από μία αόρατη δύναμη. Η αιτία πιστεύεται ότι είναι το φάντασμα της Annie, ενός μικρού κοριτσιού που εγκαταλείφτηκε από τους γονείς του το 1645.


Περισσότερα από 100 χρόνια αργότερα, σε μία κλασσική περίπτωση δημιουργίας παραμυθιών, ένα καινούριο κτίριο κατασκευάστηκε πάνω από το σοκάκι του Mary King, αφήνοντας τους δρόμους και τα φαντάσματα της πανούκλας να βολτάρουν ανέπαφα από κάτω. Το 2003, το σοκάκι άνοιξε για το κοινό, συνοδευόμενο από διάφορες υπερφυσικές ιστορίες για το τι συμβαίνει. Οι ξεναγοί μπορούν να σε οδηγήσουν στα δρομάκια αυτά που μοιάζουν με θησαυροφυλάκια. Επιπροσθέτως με το δωμάτιο της Annie υπάρχουν τυπικές ανακατασκευές παλιομοδίτικων τρόπων ζωής και θανάτων από πανούκλα. Το μόνο που πρέπει να θυμάσαι είναι να συνεχίζεις να περπατάς, ακόμα κι όταν νιώθεις ένα ξαφνικό ρίγος να σε διαπερνά.

9 : Αβαείο του Thelema, Cefalu, Σικελία, Ιταλία
Ο Aleister Crowley είναι πιθανόν ο πιο κακόφημος "μάγος" του κόσμου, όπως και το σκεπασμένο πλέον από την βλάστηση πέτρινο σπίτι του, του οποίου οι διάδρομοι ήταν γεμάτοι από παγανιστικές τοιχογραφίες, και ήταν κάποτε η έδρα των σατανιστικών του οργίων. Ή έτσι, τουλάχιστον, αναφέρθηκε τη δεκαετία του 1920. Ο Crowley είναι γνωστός για τους διάσημους οπαδούς του, μεταξύ των οποίων τους Jimmy Page και Marilyn Manson, και το γεγονός ότι εμφανίζεται στο εξώφυλλο των Beatles, Stg. Pepper’s Lonely Hearts Club Band. Ίδρυσε το Αβαείο του Thelema -ονομάστηκε έτσι από μία ουτοπία, η οποία περιγράφεται στο Gargantua του Rabelai, το μότο του οποίου ήταν «Do as thou wilt» (αγγλική καθαρεύουσα, "κάνε αυτό που θέλεις"). Η παράκτια πόλη Cefalu στη Σικελία, όπου εγκαταστάθηκε, έγινε μία κοινότητα ελεύθερης αγάπης με μία σκοτεινή πλευρά: οι αρχάριοι αναγκάζονταν να περάσουν μία νύχτα στο «Δωμάτιο των Εφιαλτών», όπου, τίγκα στο χασίς και το όπιο κοίταζαν τις τοιχογραφίες της γης, του παραδείσου και της κόλασης.

Ο κινηματογραφιστής Kenneth Anger προχώρησε στη δημιουργία μιας ταινίας στο χώρο αυτό, το 1945, μόνο που το film χάθηκε μυστηριωδώς. Το Αβαείο τώρα είναι ένα σχεδόν ερείπιο, αλλά στο εσωτερικό του υπάρχουν μερικές αυθεντικές διαβολικές τοιχογραφίες που ο Crowley χρησιμοποιούσε με σκοπό να τρομάζει τους μαθητές τους. Όσοι επισκέπτονται τη Σικελία, μπορούν να περάσουν από το χώρο και να νιώσουν τις… δονήσεις.

8 : Κάστρο Bran, Ρουμανία
Στην κορυφή ενός λόφου που προκαλεί ίλιγγο στέκει επιβλητικό ένα κάστρο, το οποίο μοιάζει να μη διαθέτει καθόλου οριζόντιες επιφάνειες: ατέλειωτες σκάλες και πύργοι είναι τα μόνα ορατά σημεία του. Εσωτερικά, υπόγειοι διάδρομοι ενώνουν δεκάδες δωμάτια μεταξύ τους, τα οποία περιέχουν περίτεχνες αντίκες και πανοπλίες. Αυτό που λείπει από το κάστρο του Δράκουλα, όπως ονομάζεται το κάστρο του Bran, είναι μια βραδιά με αστραπόβροντα για να ολοκληρώσουν το σκηνικό.

Ένα σύννεφο θρύλων και δεισιδαιμονιών, υψώνεται πάνω από τη ρουμανική πόλη Bran. Το κάστρο, λόγω της ταινίας Dracula, του Bram Stoker, συγκεντρώνει κάθε χρόνο 450.000 επισκέπτες. Το όνομα προέρχεται από έναν περιβόητο σαδιστή τύραννο, τον Vlad the Impaler, γνωστό ως Vlad Dracula, ο οποίος λέγεται ότι χρησιμοποιούσε το κάστρο σαν περιστασιακή βάση για τις επιχειρήσεις του. Ο Vlad απέκτησε το ψευδώνυμό του καρφώνοντας δεκάδες χιλιάδες εχθρούς σε πασσάλους. Μία εγχάραξη δείχνει τον ίδιο να γιορτάζει μόνος του σε ένα τραπέζι περικυκλωμένος από αληθινά θύματά του, τα οποία κρέμονταν από καρφιά. Ο ηγεμόνας Vlad, ο οποίος σταμάτησε την προέλαση των Τούρκων στην Κεντρική Ευρώπη μέσα από μια σειρά αιματηρών μαχών, λέγεται πως ήταν τόσο αιμοσταγης με τους ηττημένους, που οι ντόπιοι και οι εχθροί έπλεξαν διάφορους θρύλους γύρω από την προσωπικότητά του, με δημοφιλέστερη την κλασική ιστορία του κόμη Δράκουλα που πίνει αίμα.

Στις μέρες μας το κάστρο του Δράκουλα σώζεται ακόμα, αλλά είναι σχεδόν χαλάσματα - έτσι οι Ρουμάνοι για τουριστικούς λόγους επιδεικνύουν ένα άλλο κάστρο, πολύ πιο σύγχρονο και πιο κοντά σε αυτό που ο κάθε επισκέπτης περιμένει να δει. Πρόκειται για ένα αρκετά τουριστικό μέρος, αλλά έχε το νου σου γιατί στις 4μ.μ. οι επισκέπτες απομακρύνονται ώστε να είναι ασφαλείς (καλού κακού).


7 : Βάλτος Manchac, Louisiana, ΗΠΑ
Καθώς προσπαθείς να σπρώξεις τη βάρκα σου μέσα στο βάλτο, αρχαία κυπαρίσσια και βρύα σκεπάζουν κατά μήκος το νερό. Οι κραυγές που ακούς από μακριά μπορεί να είναι από τα rou ga rou, την Cajun έκδοση του Λυκανθρώπου. Ο βάλτος Manchac (δηλαδή ο «στοιχειωμένος βάλτος») κοντά στη Νέα Ορλεάνη, αποτελεί το όνειρο κάθε οπαδού του γοτθικού νότου. Μία φυλακισμένη μάγισσα βουντού λέγεται ότι έχει ρίξει κατάρα στους υγρούς αυτούς τόπους, στο γύρισμα του περασμένου αιώνα, με αποτέλεσμα την εξαφάνιση τριών κωμοπόλεων από τυφώνα το 1915.

Διάφορα απομεινάρια συχνά αναδύονται στην επιφάνεια σε αυτό τον απείραχτο βιότοπο των πουλιών, που έχει εγκαταλειφθεί για περισσότερα από 100 χρόνια. Τοπικό πρακτορείο κάνει περιηγήσεις στο βάλτο αλλά έχε το νου σου. Άτομα που έχουν διανυκτερεύσει σε αυτό τον τόπο μπορούν να επιβεβαιώσουν ότι η φύση μόνο ευγενική δε μπορεί να είναι και οι αλιγάτορες με τα κόκκινα μάτια μπορούν πραγματικά να σε τρομάξουν καθώς η βάρκα ταράζει την ηρεμία τους.

6 : Νησί του Πάσχα, Χιλή
Ένα από τα πιο τρομακτικά πράγματα σχετικά με τα εννέα μέτρων κεφάλια τα οποία είναι διασκορπισμένα στο Νησί του Πάσχα, είναι ότι δεν έχουν το βλέμμα τους στραμμένο προς εσένα όταν πηγαίνεις. Τα διάσημα αγέλαστα moai αγάλματα κοιτάζουν ενδόμυχα προς τη θάλασσα, σαν να είναι ένοχα για κάποιο έγκλημα. Ίσως έχει να κάνει με την εξαφάνιση των ανθρώπων που τα έφτιαξαν. Το Νησί του Πάσχα εκτείνεται σε 63 μόλις τετραγωνικά μίλια και φιλοξενεί πολύ περισσότερο μυστήριο, από το μέγεθός του, από κάθε άλλο μέρος στον κόσμο.

Η φυλή Rapa Nui, που εξαφανίστηκε σχεδόν πριν από έναν αιώνα, δεν διέθετε καθόλου γραπτά αρχεία για το πώς μετακίνησαν τα τεράστια moai σε όλο το νησί και μερικές φορές σε απόσταση 14 μιλίων, από το ηφαιστειακό λατομείο, όπου λαξεύτηκαν. Σύμφωνα με το θρύλο οι Rapa Nui ήταν τόσο αφοσιωμένοι στα γλυπτά τους, που έφτασαν σε σημείο να θυσιάζουν τον πολιτισμό τους στο βωμό των μεγαλύτερων και καλύτερων και πιο τέλειων δειγμάτων. Η πρόσβαση στο νησί γίνεται από τη Χιλή (με πτήση που διαρκεί 5,5 ώρες).

5 : Λιμνοθάλασσα Truk, Chuuk, Μικρονησία
Ένα πλοίο κομμένο σχολαστικά στη μέση, προσφέρει μία διαφορετική οπτική γωνία της ζωής και του θανάτου στις βαθιές θάλασσες. Τα πάντα έχουν αποκτήσει κρούστα από όστρακα, από τις καμπίνες και τους λέβητες μέχρι τα κατεστραμμένα άρματα και αεροπλάνα που βρίσκονται στο κατάστρωμα. Πολλά μέρη του ιαπωνικού στόλου WWII βρίσκονται απλωμένα στη ρηχή λιμνοθάλασσα Truk σε μία ηφαιστειακή κοιλάδα της Μικρονησίας, που αποτελεί κομμάτι των Νησιών Caroline, 3.200 μίλια νοτιοδυτικά της Hawaii.

Πλέον, το σημείο, που αποτελεί τον παράδεισο των δυτών (ασχολήθηκε με αυτό και ο Jacques Cousteau σε ένα ντοκιμαντέρ του 1971), ήταν το μέρος όπου οι σύμμαχοι βύθισαν περισσότερα από 60 πολεμικά πλοία και αεροσκάφη το 1944, με τα περισσότερα να βυθίζονται παγιδεύοντας το πλήρωμά τους εντός. Κολυμπώντας ανάμεσα από τα ναυάγια, μπορεί κανείς να εντοπίσει μάσκες αερίου, γιαπωνέζικες κούπες και τα παράξενα «ανθρώπινα απομεινάρια». Τα πλοία διαβρώνονται γρήγορα και πολλά έχουν γίνει κανονικοί κοραλλιογενείς ύφαλοι, αλλά ακόμα κι ό,τι έχει απομείνει μπορεί να σε κάνει να καταλάβεις τις καταστροφές ενός πολέμου. Ορισμένες τουριστικές εταιρείες προσφέρουν εκδρομές για έμπειρους δύτες.

4 : Μουσείο Mutter, Φιλαδέλφεια, ΗΠΑ
Από ένα κομματιασμένο ανθρώπινο κεφάλι μέσα σε ένα βάζο, αλά Damien Hirst, σε μία μακάβρια συλλογή από διατηρημένα ανθρώπινα μέλη κι ένα πρόπλασμα γύψου των σιαμαίων διδύμων Chang και Eng (όπως επίσης και τα ενωμένα συκώτια τους), το μουσείο Mutter στη Φιλαδέλφεια είναι ένα μέρος που πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφτείς, ειδικά αν βρίσκεις την ταινία Dead Rangers παράδοξα καλή. Τμήμα του College of Physicians of Philadelphia, της παλαιότερης ιατρικής σχολής στη Βόρεια Αμερική, συνδυάζει εκθέματα από παθολογικά ευρήματα, χειρουργικά εργαλεία και αξιοπερίεργα ανατομικά αντικείμενα. Άλλα εκθεσιακά αντικείμενα περιλαμβάνουν τον ψηλότερο σκελετό της Βόρειας Αμερικής και μία συλλογή από 2000 αντικείμενα που έχουν αφαιρεθεί από τους λαιμούς ανθρώπων, το καθένα με τη δική του ιστορία παραπλεύρως.

Υπάρχει μία σχεδόν χιουμοριστική αντιδιαστολή μεταξύ της αποστολής του μουσείου -«να προωθήσει τα κίνητρα της υγείας και να υποστηρίξει τα ιδανικά και την κληρονομιά της ιατρικής»- και των σοκαριστικών εκθεμάτων. Ψηλά στη λίστα με τα πιο αηδιαστικά αντικείμενα είναι τα ζωγραφισμένα εκθέματα, κατασκευασμένα από πεπιεσμένο χαρτί, τα οποία δείχνουν τα αποτελέσματα της γάγγραινας, αλλά και κέρινα ομοιώματα με διαφόρων ειδών κακώσεις στα μάτια. Ο αέρας μόλις βγεις έξω από το μουσείο, θα σου φανεί απίστευτα αναζωογονητικός, ακόμα κι αν έχει καύσωνα.


3 : Bhangarh, Ινδία
Το Bhangarah ανήκει στη διοικητική περιφέρεια του Rajasthan, βόρεια του Jaipur, στην Ινδία, και είναι μία πόλη με "περίεργη" ιστορία. Χτίστηκε στο 1630 για να εγκαταλειφθεί αιφνιδίως δέκα χρόνια αργότερα, για λόγους που ακόμα παραμένουν ασαφείς. Ο θρύλος λέει ότι μετά από μία σειρά γεγονότων τα οποία συνέδεαν μία πριγκίπισσα και ένα βάζο αιθέριων ελαίων, συνέβη μία σφαγή και η πόλη δεν κατοικήθηκε ποτέ ξανά.

Στη σημερινή εποχή χιλιάδες είναι οι τουρίστες που επισκέπτονται τον περίεργο αυτό τόπο, αλλά κανείς δε μπορεί να διανυκτερεύσει. Αυτό ίσως έχει να κάνει με την υποτιθέμενη κατάρα την οποία έδωσε ένας ζηλιάρης μάγος. Ακόμα και το τοπικό αρχαιολογικό γραφείο βρίσκεται μισό μίλι μακριά (καλύτερα ασφαλείς, παρά συγχωρεμένοι). Αλλά τα μεγαλοπρεπή χαλάσματα -μεταξύ των οποίων και το Παλάτι των Πορνών- υποδηλώνουν ότι η Bhangarh ήταν κάτι σαν τα Γόμορρα σε ακόμα πιο υπερβολικό βαθμό. Ίσως αυτή η παράδοση -και όχι οι ιστορίες για φαντάσματα- είναι ο λόγος ύπαρξης μιας πινακίδας στην είσοδο της πόλης η οποία αναφέρει «Η παραμονή μετά τη δύση του ηλίου απαγορεύεται αυστηρώς.»

2 : Winchester House, San Jose, Καλιφόρνια, ΗΠΑ
Το μυστήριο σπίτι του Winchester είναι ένα κολοσσιαίο οικοδόμημα το οποίο είναι χτισμένο στα θεμέλια μιας προκατάληψης. Λέγεται ότι η Sarah Winchester, κληρονόμος εταιρείας όπλων, δέχτηκε τις συμβουλές ενός προφήτη, ο οποίος της είπε ότι τα φαντάσματα αυτών που είχαν σκοτωθεί από όπλα Winchester θα τη στοίχειωναν αν δεν μετακόμιζε από το Connecticut στη Δύση και δεν έφτιαχνε ένα σπίτι του οποίου η κατασκευή δε θα τελείωνε ποτέ όσο εκείνη θα ζούσε. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1884 στο San Jose της Καλιφόρνια και συνεχίστηκε ασταμάτητα για 38 χρόνια, μέχρι το θάνατο της Sarah.

Τώρα το σπίτι των 160 δωματίων είναι στοιχειωμένο από την οργή της και γεμάτο με παράξενες "λεπτομέρειες": σκαλιά που οδηγούν κατευθείαν στο ταβάνι, πόρτες που οδηγούν σε τοίχους, άφθονα μοτίβα αραχνών και πολύφωτα, κρεμάστρες και σκαλιά, κανονισμένα να υπάρχουν επί 13. Αναφορές, για πόρτες που χτυπούν, βήματα που ακούγονται τη νύχτα, φώτα που μετακινούνται και χερούλια πόρτας που γυρίζουν μόνα τους, έχουν γίνει πάρα πολλές από τότε που το σπίτι άνοιξε για το κοινό. Η αλήθεια είναι ότι δε χρειάζεται να πιστεύεις σε φαντάσματα για να τρομάξεις από το μέγεθος και την ¨μυστηριώδη" πολυπλοκότητα του κτιρίου...

1 : Chernobyl, Pripyat, Ουκρανία
Περπάτησε στην εγκαταλελειμμένη πόλη του Pripyat στην Ουκρανία και θα ανακαλύψεις έναν τεραστίων διαστάσεων τόπο εγκλήματος που εγκαταλείφτηκε βιαστικά: Ένα νηπιαγωγείο γεμάτο με παιδικά παπούτσια, διαμερίσματα με την πρωινή εφημερίδα, ημερομηνίας 28 Απριλίου 1986, ανοιγμένη πάνω στο τραπέζι της κουζίνας, την ώρα του πρωινού.... όλα βρίσκονται ακόμα εκεί που τα άφησαν. Δύο μέρες νωρίτερα, ο πυρηνικός αντιδραστήρας του Chernobyl, το οποίο βρισκόταν σε απόσταση μερικών λεπτών, διαλύθηκε, αλλά οι αρχές χρειάστηκαν 48 ώρες για να ειδοποιήσουν τους ντόπιους να απομακρυνθούν από την περιοχή με τη μεγαλύτερη πυρηνική καταστροφή στον κόσμο. Ολόκληρη η περιοχή μεταβλήθηκε σε ένα απέραντο νεκροταφείο.

Τώρα που τα επίπεδα της ραδιενέργειας είναι ασφαλή για έκθεση μικρής διάρκειας, ο πυρηνικός αντιδραστήρας του Chernobyl έχει γίνει τουριστικό θέαμα από τότε που άνοιξε τις πύλες του για τους επισκέπτες το 2002. Ο πυρηνικός αντιδραστήρας είναι στο κέντρο μιας ακτίνας 20 μιλίων «Απαγορευμένης Ζώνης», όπου από εκεί και πέρα η περιοχή αναπτύσσεται και πάλι με δάση και κατοικείται από λύκους και αρκούδες. Ο αντιδραστήρας #4 είναι το επίκεντρο αυτής της θλιβερής παράστασης, ο οποίος έχει επικαλυφθεί σε τσιμέντο, το οποίο δημιουργεί μία σαρκοφάγο ύψους 60 μέτρων.

Ένας οργανισμός τουρισμού με την ονομασία Welcome to Ukraine, προσφέρει ημερήσια ταξίδια από το Κίεβο με λεωφορείο (θα πρέπει να κλείσεις θέση δύο εβδομάδες νωρίτερα): θα επισκεφτείς το δάσος και θα επιθεωρήσεις το εξωτερικό μέρος του εργοστασίου, συμπεριλαμβανομένης μιας παρατήρησης του αντιδραστήρα από ψηλό σημείο, πριν περπατήσεις στο Pripyat, το οποίο χτίστηκε τη δεκαετία του 1970 και γιορτάστηκε σε επίσημη προπαγάνδα της Ε.Σ.Σ.Δ., σαν «η νεότερη πόλη του κόσμου». Και μπορεί να πέθανε νέα, αλλά απέτυχε να αφήσει ένα όμορφο πτώμα...

ΠΗΓΗ:http://stonkosmotous.blogspot.com/