Λύθηκε το μυστήριο των "θαμμένων Άλπεων" της Ανταρκτικής;

  Εχουν περάσει 52 χρόνια από την ημέρα που ο ρώσος εξερευνητής Γκριγκόρι Γκαμπούρτσεφ και η ομάδα του, ανακάλυπταν μία οροσειρά - φάντασμα, κρυμμένη κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής!

 Τα " Όρη Γκαμπούρτσεφ" όπως ονομάστηκαν, ήταν μία σειρά από βουνοκορφές, που για τα επόμενα χρόνια θα αποτελούσαν έναν άλυτο γρίφο για τους επιστήμονες!

  Ο δρ Ρόμπιν Μπελ, ένας από τους αμερικανούς ερευνητές που συμμετείχαν στην αποστολή χαρτογράφησής τους, θέλοντας να δείξει το μέγεθος του μυστηρίου γύρω από αυτά τα βουνά είχε πει: "Αισθάνομαι σαν αρχαιολόγος που ανοίγει μια πυραμίδα και βλέπει μπροστά του έναν... αστροναύτη να κάθεται μέσα σε αυτήν! Η οροσειρά Γκαμπούρτσεφ δεν θα έπρεπε να βρίσκεται εκεί που βρίσκεται".

  Σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα θεωρίες, τα Όρη , πριν από περίπου 14 εκατομμύρια χρόνια πρέπει να έμοιαζαν με τις ευρωπαϊκές Άλπεις, όταν μία απότομη πτώση της θερμοκρασίας στην Ανταρκτική τα έθαψε κάτω από παγετώνες.

  Στην εικόνα (κιλκ για μεγέθυνση) βλέπετε ένα γράφημα του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών των ΗΠΑ, το οποίο τα τελευταία χρόνια ερευνά την οροσειρά- φάντασμα!

Το μυστήριο του σχηματισμού της οροσειράς!

  Στις αρχές του 2009 ερευνητές είχαν ανακοινώσει πως είχαν επιτέλους στην κατοχή τους, τις πρώτες λεπτομερείς εικόνες των  Γκαμπούρτσεβ, όπως τις κατέγραψαν ιπτάμενα ραντάρ! Σε μία έκταση που φτάνει αυτήν της Νέας Υόρκης, οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου Κολούμπια, αντίκρυσαν αρχαίες κοιλάδες, κοίτες ποταμών, αλλά και λίμνες με νερό σε υγρή μορφή.

  Τώρα, μετά την επεξεργασία κάποιων από αυτές τις εικόνες, οι επιστήμονες είναι σε θέση να ανακοινώσουν τα συμπεράσματά τους, τα οποία πιστέυουν πως λύνουν το μυστήριο για το σχηματισμό αυτού του γεωλογικού θαύματος. "To μάθημα που πήραμε για τα πολλαπλά γεγονότα που σχημάτισαν τα Όρη Γκαμπούρτσεφ θα μπορούσε να επηρεάσει τη μελέτη της ιστορίας κι άλλων βουνών", δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων η Κάρολ Φιν, μέλος της ερευνητικής ομάδας.

Πώς σχηματίστηκαν τα βουνά- φαντάσματα

  Η ιστορία που προκύπτει ξεκινά πριν από ένα δισεκατομμύριο χρόνια, όταν πολλά, μικρά κομμάτια ξηράς ενώθηκαν για να σχηματίσουν την υπερήπειρο Γκοντβάνα. Στο σημείο της σύγκρουσης εμφανίστηκε τότε μια μεγάλη οροσειρά, η οποία αργότερα διαβρώθηκε και εξαφανίστηκε. Άφησε όμως πίσω της ένα υπόγειο υπόλειμμα, κάτι σαν "πέτρινη ρίζα" που προχωρούσε σε μεγάλο βάθος μέσα στον φλοιό.

  Όταν η Γκοντβάνα, πριν από 250 εκατομμύρια χρόνια, άρχισε να σπάει σε κομμάτια, δημιουργήθηκε μια ρωγμή στο γήινο φλοιό που διακρίνεται ακόμα και σήμερα -εκτείνεται από την Ανατολική Ανταρκτική μέχρι την Ινδία, μια απόσταση 3.000 χιλιομέτρων.

  Το ρήγμα αυτό, σε συνδυασμό με τον σχηματισμό άλλων γεωλογικών βυθίσεων στην Ανταρκτική, προκάλεσε τελικά τη θέρμανση της υποκείμενης ρίζας, με αποτέλεσμα την ανύψωση του φλοιού και την αναγέννηση της χαμένης οροσειράς που υπήρχε πάνω από τη ρίζα. Αυτά τα νέα βουνά ήταν η Οροσειρά Γκαμπούρτσεφ, με συνολικό μήκος 1.200 χιλιομέτρων και κορυφές ύψους 2.700 μέτρων.

ΠΗΓΗ:http://www.pyles.tv/

Πώς επιβιώνουν στο ψύχος της Ανταρκτικής οι πιγκουίνοι;

Οι επιστήμονες γνώριζαν εδώ και χρόνια πως οι αυτοκρατορικοί πιγκουίνοι στριμώχνονται στους πάγους της Ανταρκτικής ο ένας δίπλα στον άλλον, για να ζεσταθούν. Αυτό που δεν είχαν καταφέρει να απαντήσουν, ήταν πώς διατηρούσαν τη θερμοκρασία τους σε φυσιολογικά επίπεδα, όσοι πιγκουίνοι βρίσκονταν στο εξωτερικό του... στριμώγματος.

Η λύση του... μυστηρίου ήρθε από μια ομάδα επιστημόνων που βιντεοσκόπησε τους αυτοκρατορικούς πιγκουίνους για μεγάλο χρονικό διάστημα. «Οι πιγκουΐνοι πρέπει να στριμώχνονται, αλλιώς χάνουν ενέργεια. Αν το στρίμωγμα είναι αραιό, θα παγώσουν. Αν όμως είναι πολύ σφιχτό, δεν μπορούν ούτε να κουνηθούν», εξηγεί ο Ντάνιελ Τσίτερμπαρτ, φυσικός στο Πανεπιστήμιο Ερλάνγκεν-Νυρεμβέργης και συγγραφέας της σχετικής μελέτης.

Αυτό που προέκυψε από τη βιντεοσκόπηση, είναι ότι οι στριμωγμένοι πιγκουίνοι δεν είναι εντελώς ακίνητοι, αλλά κινούνται ανεπαίσθητα ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Η κίνηση -αν και είναι σχεδόν αόρατη- δημιουργεί ένα «κύμα». Με αυτόν τον τρόπο όλα τα πουλιά αλλάζουν συνεχώς θέση και καταφέρνουν να ζεσταθούν.

Είναι αξιοσημείωτο, ότι το βίντεο τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια του χειμώνα στην Ανταρκτική, περίοδος κατά την οποία οι θερμοκρασίες πέφτουν κάτω από τους -45 βαθμούς Κελσίου και οι άνεμοι φθάνουν τα 180 χιλ. την ώρα!

ΠΗΓΗ:http://www.pyles.tv

Τι κρύβεται κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής ;

Επισήμως ως σκοποί των εξερευνητικών και επιστημονικών αποστολών που έχουν γίνει στην Ανταρκτική αναφέρονται η κατανόηση των κλιματικών αλλαγών και η χαρτογράφηση των εδαφών της.

Ανεπίσημα όμως πληθαίνουν τα σενάρια συνωμοσίας σύμφωνα με τα οποία οι αποστολές είναι πιθανό να γίνονται για κάποιον από τους δύο ακόλουθους λόγους: ή αναζητούν μία χαμένη μυθική πολιτεία κάτω από το στρώμα του πάγου ("Ανακάλυψαν οροσειρά-φάντασμα στην Ανταρκτική") ή ψάχνουν ανεκμετάλλευτες φυσικές πηγές.

Σε ποιά χώρα ανήκει η περιοχή της Ανταρκτικής;

Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα θα πρέπει να ανατρέξουμε σε δύο επίσημες συνθήκες που υπογράφτηκαν το 1961 και ισχύουν μέχρι και σήμερα, απ’ όπου καθίσταται σαφές ότι ολόκληρη η Ανταρκτική ανήκει σε διεθνή ζώνη αφιερωμένη στην επιστήμη και την ειρήνη, ενώ απαγορεύεται να δημιουργηθεί στρατιωτική βάση ή να γίνει εξόρυξη μετάλλων.

Από την άλλη πλευρά, η Αυστραλία υποστηρίζει ότι το 42% του συνόλου της Ανταρκτικής ανήκει στη δικαιοδοσία της. Όσον αφορά τώρα στη διεθνή ζώνη, καμία άλλη χώρα δεν χρειάζεται να ζητήσει και να πάρει άδεια από την κυβέρνηση της Αυστραλίας για να φτιάξει εδώ δική της βάση.

Οι δύο συνθήκες του 1961 πυροδοτούν και τα σενάρια συνωμοσίας. Εφόσον απαγορεύεται η εξόρυξη μετάλλων από την Ανταρκτική, μήπως οι ερευνητικές αποστολές που διοργανώνονται εκεί και που αναφέρουν σαν επίσημο σκοπό της μελέτη της κλιματικής αλλαγής και του φαινομένου του θερμοκηπίου, κρύβουν κάποιον άλλον στόχο; Σε μία εποχή που οι φυσικές πηγές παγκοσμίως μειώνονται αισθητά, που γίνονται πόλεμοι για τα κοιτάσματα πετρελαίου, μήπως η Ανταρκτική αποτελεί μία ανεξερεύνητη μεν, ανεξάντλητη δε, πηγή φυσικού πλούτου κ��ι ενέργειας;

Να σημειώσουμε ότι στην Ανταρκτική βρίσκονται ήδη εξερευνητικές αποστολές 22 διαφορετικών χωρών (μεταξύ των οποίων και χώρες που βρίσκονται σε πολλή μεγάλη απόσταση από την περιοχή, όπως είναι η Ιταλία, η Γαλλία, η Ρωσία), ενώ ιδιαίτερα οργανωμένη θεωρείται η αποστολή της Κίνας.

Τι κρύβεται πίσω από τις "ερευνητικές αποστολές" στην Ανταρκτική;

Τι αναζητούν λοιπόν όλες αυτές οι χώρες στις αποστολές τους στην Ανταρκτική; Τη λύση στο συνεχώς αυξανόμενο πρόβλημα των κλιματικών αλλαγών ή πολύτιμα ορυκτά που ενδεχομένως βρίσκονται κάτω από τους τεράστιους όγκους πάγου; Το pyles.tv και η Όλγα Τάντου απευθυνθήκαν στον Υδρογράφο – Τοπογράφο, κύριο Ιωσήφ Μανουσιουδάκη.

Όλγα Τάντου: Εκτός από την επίσημη δικαιολογία, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, ότι οι 22 χώρες που βρίσκονται αυτή την στιγμή στην Ανταρκτική έχουνε πάει για να βρούνε μία λύση για τις κλιματικές αλλαγές, υπάρχει και κάποιος άλλος λόγος; Όλα εκείνα τα σενάρια που ακούμε για κοιτάσματα πετρελαίου αλλά και άλλων φυσικών πηγών που δεν τα συναντούμε αλλού στον πλανήτη, θα μπορούσαν να ευσταθούν;

Ιωσήφ Μανουσιουδάκης:" Το 1959 όλες αυτές οι χώρες οι οποίες καταπάτησαν και εξερεύνησαν τα διάφορα κομμάτια της Ανταρκτικής μαζεύτηκαν όλες μαζί, συγκεκριμένα στην αρχή 12 και φτάσανε στο τέλος 46, και υπογράψανε μετέπειτα την συνθήκη της Ανταρκτικής με βάση την οποία η Ανταρκτική από εκεί που ήταν μια περιοχή προστατευόμενη δίνουν την άδεια για έρευνα και επιστημονικά πειράματα χωρίς να γίνεται χρήση όπλων.

Όμως, λάβετε υπόψη το εξής: αυτή την στιγμή υπάρχουνε κάθε μέρα τουλάχιστον δέκα κρουαζιερόπλοια τα οποία πηγαίνουνε τους τουρίστες από τις νότιες ακτές της Αργεντινής στην Ανταρκτική, απολαμβάνουν τα θερμά λουτρά από τα καυτά νερά που έρχονται από τα ηφαίστεια και τις θερμές πηγές.

Πάντως, ο κυριότερος πόλος έλξης όλων αυτών των ανθρώπων είναι κοιτάσματα ουρανίου, πετρελαίου, φυσικού αερίου και όλα τα άλλα μέταλλα από χρυσό μέχρι νικέλιο και χαλκό. Μιλάμε για μία σύγχρονη κατάσταση που θυμίζει ένα κέρας της αμάλθειας στο σημερινό πολιτισμό ο οποίος βαδίζει προς οικονομικές δυσπραγίες".

Όλγα Τάντου: Τα πράγματα αλλάξαν όμως από την στιγμή που υπογράφτηκε η συγκεκριμένη συνθήκη και βρίσκονται εκεί πέρα πάρα πολλές χώρες. Αν λοιπόν υπάρχουν αυτά τα κοιτάσματα, πού ανήκουν;

Ιωσήφ Μανουσιουδάκης:" Αυτή την στιγμή, η κάθε χώρα θεωρεί ότι στο κομμάτι το οποίο έχει δικό της claim, δηλαδή ότι είναι δικιά της ιδιοκτησία, ότι της ανήκουν και τα κοιτάσματα και οποιαδήποτε είδους εκμετάλλευση.

Μην ξεχνάμε ότι το μεγάλο θέμα της Ανταρκτικής είναι κυρίως το φρέσκο νερό. Αν σκεφτείτε ότι η θερμοκρασία στην Ευρώπη και στο σπίτι μας μπορεί να φτάσει 56 βαθμούς, δηλαδή 7 βαθμούς και 8 πάνω από τη μέση θερμοκρασία, τότε πραγματικά θα έχουμε προβλήματα ξηρασίας, ελλείψεως νερού, και τα λοιπά. Μπορεί να χρειαστεί κάποια στιγμή οι επόμενες γενιές να μετακομίσουν, να φύγουν.

Η Ανταρκτική λοιπόν αποτελεί τη μεγαλύτερη πηγή φρέσκου ύδατος για όλον τον πλανήτη। Έτσι, θέλουν να εκμεταλλευθούν αυτή την κατάσταση όλες αυτές οι χώρες, ακόμα και η Πολωνία. Δηλαδή αν σκεφτούμε, η Πολωνία, η Νέα Ζηλανδία, ο Καναδάς, είναι πάρα πολλές χώρες που μπορούν να λάβουν υπόψη μία μελλοντική πιθανή εγκατάλειψη ακόμα και της χώρας τους".

ΠΗΓΗ:http://www.pyles.tv