ΣΤΙΓΜΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ...

Είναι στιγμές, από αυτές τις λιγοστές που μας απέμειναν(που δεν νομίζω να έγινε τυχαία…ο νοών νοητω!),που βρίσκεις χρόνο μέσα στην αφόρητη για πολλούς ησυχία, να φιλοσοφείς την πραγματικότητα και κάθε φορά να ανακαλύπτεις διαφορετικές πτυχές της,ένα διαφορετικό νήμα κάθε φορά ,που ακολουθώντας το αντιλαμβάνεσαι ότι κρύβονται πολλά πίσω από την κουρτίνα που περικλείει σαν προστατευτικό δίχτυ,αυτό που ονομάζουμε καθημερινότητα.Μια από αυτές τις στιγμές, με βρήκε στο κέντρο της πολύβουης πόλης και ναι, είναι εκπληκτικό πόση ησυχία μπορείς να δημιουργήσεις γύρω σου,στεκόμενος σε ένα σημείο και ουσιαστικά, ενώ αποτελείς μέρος του τοπίου ,να αισθάνεσαι ένας αόρατος παρατηρητής του.Παρατηρώντας λοιπόν το γύρω τοπίο και όσους συμμετέχουν σε αυτό,αντιλαμβάνεσαι ότι αποτελούν άθελα τους και εν αγνοία τους κομμάτια ενός πάζλ ,που κάποιο αόρατο χέρι τα συνδυάζει για να δημιουργηθεί η παρατηρηθείσα εικόνα.Μόνο που εκεί που στεκόμουν, χαλούσα την αλληλεξάρτηση των κομματιών της εικόνας,γιατι αποτελούσα ένα ξένο σώμα που δεν μπορούσε να συνδυαστεί με τα υπόλοιπα,ούτε ακολουθούσα την συνηθισμένη ροή με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να διαταραχθεί η ισορροπία του συστήματος.Τότε είναι που αντιλήφθηκα ότι όλοι μας αποτελούμε τα πιόνια στην σκακιέρα της κοινωνίας και ότι ουσιαστικά η ζωή του καθενός μας είναι μια παρτίδα σκάκι που ανάλογα με τις αποφάσεις που λαμβάνουμε κινούνται και τα ανάλογα πιόνια.Σκοπός του παιχνιδιού βέβαια είναι η προστασία του βασιλιά,δηλαδή του εαυτού μας.Μήπως όμως ο αντίπαλος μας ,είναι αυτός που μας οδηγεί εξαρχης γνωρίζοντας τον χαρακτήρα μας,που ουσιαστικά διαμορφώθηκε μέσω της σκακιέρας του περιβάλλοντος του καθενός μας και την σκακιέρα της κοινωνίας στο να μετακινήσουμε τα συγκεκριμένα πιόνια;Μήπως ουσιαστικά μας στήνει μια παγίδα,δημιουργώντας το κατάλληλο περιβάλλον και δίνοντας μας στο πιάτο τα δικά του πιόνια εμμέσως,για να μην αντιληφθούμε το σχέδιο του,αλλα δημιουργώντας μας την εντύπωση ότι νικήσαμε την μάχη χάριν στις δικές μας δυνάμεις, μας οδηγεί εκεί οπου θα είμαστε υπό τον έλεγχο του χωρίς δυνατότητα διαφυγής,απροστάτευτοι και ουσιαστικά ηττημένοι στο παιχνίδι της ζωής μας; Αφού επανήλθα στην «πραγματικότητα», μετά από αυτό το χάος σκέψεων και στοχασμών,μου έμεινε αναπάντητο ένα και μόνο ερώτημα. Ποιος είναι αυτός ο αντίπαλος ;

ΓΡΑΦΕΙ Η ΣΥΝΕΦΕΝΙΑ

ΠΗΓΗ:http://enterstarphilosophy.blogspot.com