Ή στραβός ειν’ ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε!

‘Έρως, έρως, σαλάμι αέρος,

το τρώει ο γέρος και πάει στο μέρος,

το τρώει κι η κοπελίτσα

και φουσκώνει η κοιλίτσα.’

Τι είναι αυτό? Είναι οι κλασσικές αηδίες που γράφαμε κάποτε στα λευκώματά μας. Τότε που ακόμη νομίζαμε πως τα δώρα τα φέρνει ο Άη Βασίλης και πως ο Μπαμπούλας είναι ο κυρ-Γιώργης που πουλάει παγωτά στη γωνία. 
Κι από την αθωότητα της δικής μας νιότης, καταλήξαμε στην προστυχιά της γενιάς των Ipod Nanο. 
Διότι από κει που λες, σαν άνθρωπος κι εσύ, να καθίσεις σε κάποιο μαγαζί και να πιεις έναν καφέ με την ησυχία σου αγναντεύοντας  το άπειρο, βρίσκεσαι να αγναντεύεις το μπαλαμούτι του ζευγαριού στο διπλανό τραπέζι, το οποίο ζευγαράκι προφανώς δεν συμμετείχε και πολύ στο μάθημα της Γλώσσας στο σχολείο και έχει φτάσει να μπερδεύει το ‘πίνω καφέ’ με το ‘βγάζω τα μάτια μου’.

Μαζευτείτε σας παρακαλώ πολύ, μικρά – και κατά τα άλλα αξιαγάπητα- παιδάκια, γιατί θα καταλήξω να βγάλω κι εγώ τα μάτια μου, αλλά με την κυριολεκτική σημασία της φράσης!    Thanks

Σύνταξη: BloodyMary

ΠΗΓΗ:http://lyssakakia.blogspot.com