Πώς λέμε Ο Δρόμος με τις Λεύκες? Μέσα έπεσες!
Ανοίγεις την πόρτα. Πίσω από το γραφείο καθισμένη η Ιερά Εξέταση με τη μορφή ενός μικρόσωμου κι ανέκφραστου υπεύθυνου προσωπικού. «Καλημέρα σας» η πρώτη σου κουβέντα που συνοδεύεται αβίαστα από ένα πλατύ χαμόγελο. Χωρίς ιδιαίτερη ευδιαθεσία και με βαριές κινήσεις σηκώνεται, σου δίνει το χέρι και σου δείχνει την καρέκλα που βρίσκεται μπροστά σου. Αφού καθίσεις, σου ζητά το βιογραφικό κι εσύ το δίνεις με καμάρι (τρομάρα σου).
Εκείνος ξεκινά να διαβάζει τα προσόντα σου όσο εσύ στριφογυρίζοντας στην θέση σου σκέφτεσαι ποια στάση σώματος θα σου προσέδιδε σιγουριά, άνεση και προσιτότητα. Αφού αλλάζεις αδέξια τρεις τέσσερις θέσεις στα πόδια και στα χέρια σου, καταλήγεις τελικά σ’αυτήν που είχες εξαρχής (LOL).
Καθισμένη λοιπόν όσο πιο άνετα μπορείς και εν αναμονή κάποιας αντίδρασης από τον «Μπαμπούλα» που κάθεται απέναντί σου, τον κοιτάζεις εξονυχιστικά καθώς διαβάζει τα κατορθώματά σου και προσπαθείς να ψυχολογήσεις κινήσεις ή να διακρίνεις κάποιο μορφασμό, αλλά..μάταιο – Είναι οφθαλμοφανές ότι ο άνθρωπος έχει μαλώσει με την εκφραστικότητα!
Μετά από ένα εκτενές ξεφύλλισμα του Book σου, ξεκινούν οι τυπικές ερωτήσεις περί σπουδών, προϋπηρεσίας, περί των λόγων αποχώρησης από τις κατά καιρούς εργασίες και άλλων τέτοιων συναφών θεμάτων.
Συνεχίζετε, με κάποιες φαινομενικά άσχετες (αλλά πονηρές) ερωτήσεις: Πού μένεις? Με ποιον μένεις? Με τι μετακινείσαι? Τι επαγγέλλεται ο πατέρας σου? Η μητέρα σου? Ποιος ήταν ο μισθός σου όσο εργαζόσουν? Ώσπου κάποια στιγμή εύλογα αναρωτιέσαι μήπως πρέπει να του πεις και πώς κοιμάσαι τα βράδια!
Αμέσως μετά έχουν σειρά οι ερωτήσεις κρίσεως (αυτές αποτελούν κατηγορία από μόνες τους και μάλιστα με τίτλο «Σκάσε και κολύμπα»): Τι σημαίνει για σένα πελάτης? Τι θα άλλαζες στην εταιρεία μας? (Υπεύθυνο????) Πού αλλού έχεις στείλει βιογραφικά? Πόσα απίδια έχει ο σάκος και γιατί η γη γυρίζει? Ξεκινάς λοιπόν να ξεδιπλώνεις τη σκέψη σου, ενώ ταυτόχρονα παλεύεις να ρεγουλάρεις λίγο το στροφόμετρο του μυαλού σου που κοντεύει να τερματίσει από τους απανωτούς συνειρμούς.
Κι εκεί που έχεις πει την ιστορία της ζωής σου και νομίζεις πως θα παραδώσεις πνεύμα όπου να’ναι, ακούς το σήμα λήξης του πανικού σου: «Ωραία, θα σας ειδοποιήσουμε εντός δύο εβδομάδων. Ευχαριστώ για το χρόνο σας» και βλέπεις το Μπαμπούλα να σου σκάει ένα τέτοιο χαμόγελο… (Ναι, μα τον Μέγα Ραμσή και τα 12 Ευαγγέλια!) που έτοιμη είσαι να τον βγάλεις φωτογραφία για να μην χάσεις αυτό το φυσικό φαινόμενο που συμβαίνει μια φορά στα 1000 χρόνια.
Σηκώνεσαι απ’ τη θέση σου και του δίνεις το χέρι λέγοντας «Σας ευχαριστώ!» (κι ακόμη περισσότερο ευχαριστώ τον εαυτό μου που δεν πέταξε βατράχια) και αποχωρείς καμαρωτή καμαρωτή. Ουφ! Πάει κι αυτό…
Τώρα μάλλον πρέπει να αρχίσεις να κοιμάσαι πάνω στο τηλέφωνο…
Σύνταξη: BloodyMary
ΠΗΓΗ:http://lyssakakia.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου