Επιτρέπεται - Απαγορεύεται...

Ατελείωτο οφθαλμόλουτρο στον Τύπο την δεύτερη και τρίτη ημέρα του Πάσχα, με «φλέγον» θέμα στις πολιτικές εφημερίδες, στις ιστοσελίδες και στα ιστολόγια τα «εκρηκτικά» έθιμα του Πάσχα κατά περιοχές, από τη Μεσσηνία στην Κάλυμνο κι από ‘κει στη Χίο, στη Σάμο κ.ά.

Κάθε χρόνο, οι δημοσιογραφικές πένες παίρνουν «φωτιά» για να πλέξουν το εγκώμιο των Πασχαλινών «εορτασμών», οι κάμερες των τηλεοπτικών καναλιών κάθονται σ’ «αναμμένα» κάρβουνα για να τραβήξουν πλάνα από τη χρήση των βεγγαλικών και την εκτόξευση των πυροτεχνημάτων που κάνουν τη νύχτα μέρα.

Στα τηλεοπτικά παράθυρα παρακολουθούμε τις καθιερωμένες αναλύσεις των εθίμων με συνεντεύξεις τοπικών πολιτικών φορέων και συμμετεχόντων, συνοδευόμενες από «καυτές» αποκλειστικές εικόνες παρασκηνίου και ετοιμασιών. Μάλιστα, πρωθυπουργοί, υπουργοί και βουλευτές επισκέπτονται τα μέρη αυτά για να παρακολουθήσουν το έθιμο δηλώνοντας συγκινημένοι από τη διαχρονικότητα του και παροτρύνουν μάλιστα τον κόσμο να επισκεφθεί τα συγκεκριμένα μέρη για να ζήσει μια μοναδική εμπειρία.

Πολλές φορές δε, ταξίαρχοι, αστυνομικοί διευθυντάδες, κεφάλια της ασφάλειας και της αντιτρομοκρατικής, αστυνομικοί της δύναμης των ΜΑΤ, απλοί αστυνομικοί, δικαστές, στελέχη του Ελληνικού αθλητισμού κλπ δεν παραλείπουν να γιορτάσουν την ημέρα της Ανάστασης με τις οικογένειές τους σε ένα από αυτά τα μέρη και, γιατί όχι, να γελάσουν και να διασκεδάσουν όταν κάποιο συγγενικό ή φιλικό πρόσωπο συμμετέχει στην όλη διαδικασία ή έρθει στο κέφι και ανάψει ένα πυρσό.

«30 φωτιές ξέσπασαν»…, «3 είναι οι τραυματίες»…, «Το μάτι του έχασε 25χρονος κατά τη διάρκεια»…, «Σε κρίσιμη κατάσταση νοσηλεύεται»…, «Νεκρός από βεγγαλικό στην». Δυστυχώς, κάθε χρόνο έχουμε φωτιές σε ιδιωτικούς ή δημόσιους χώρους ή σε δάση, που προκαλούνται από τα φλεγόμενα βλήματα, αυτοτραυματισμούς από κάποιον κακοκατασκευασμένο αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό «εορτασμού», τραυματισμούς κάποιου άτυχου θεατή ή κάποιου απρόσεκτου συμμετέχοντα.

Σπεύδουν τότε οι μεγαλοδημοσιογράφοι, οι πολιτικοί και οι αστυνομικοί να δικαιολογηθούν και να μας ενημερώσουν πως η Πυροσβεστική και τα νοσοκομεία βρίσκονται σε κατάσταση ετοιμότητας, πλήρως επανδρωμένα ώστε να επέμβουν άμεσα και να διαχειρισθούν την όποια «κακοτοπιά», θεωρώντας φυσιολογικό να συμβεί οτιδήποτε το οποίο φυσικά αβίαστα αποδίδεται στη μεγάλη συμμετοχή και στην προσωπική ευθύνη του καθενός, που παρευρίσκεται γνωρίζοντας τους πιθανούς κινδύνους τραυματισμού.

Εμείς θα συμφωνήσουμε σε όλα. Εξάλλου, τα έθιμα αυτά τονώνουν το ηθικό του κόσμου σε μια περίοδο που η ψυχολογία όλων βρίσκεται σε τέλμα, τον παροτρύνουν (κυρίως τους μεγαλύτερους σε ηλικία) να βγει από το σπίτι και να ξεφύγει από την καθημερινότητα και ενισχύουν το στοιχείο των τοπικών κοινωνιών, ενώ είναι γνωστός και πάντα θα υπάρχει ο κίνδυνος τραυματισμού, όπως άλλωστε υπάρχει σε κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα.

Αυτό που μας εξοργίζει στην όλη υπόθεση, μέσα στις Άγιες ημέρες του Πάσχα (!), είναι η για ακόμη μία φορά μεροληπτική αντιμετώπιση απέναντι στους ίδιους ίσως ανθρώπους όταν εκδηλώνουν με παρόμοιο (*και πολύ πιο ακίνδυνο*) τρόπο την αγάπη τους για την ομάδα τους, πανηγυρίζοντας κάποιο γκολ ή στηρίζοντάς τη στην προσπάθεια της να πετύχει το στόχο της και η ξαφνική προσωποποίηση των ευθυνών και απόδοσή τους στην «έμφυτη εγκληματικότητα» και τη «συμμορίτικη δράση» που…χαρακτηρίζουν τους οπαδούς, σε κάποια από τις σπάνιες περιπτώσεις τραυματισμού, που φυσικά σ΄ όλα τα γήπεδα και σ’ όλους τα γήπεδα δεν πλησιάζουν καν τον αριθμό των περιστατικών των ημερών του Πάσχα!!!

Όλα αυτά δεν είναι παρά μία ακόμα επιβεβαίωση ότι έχει χαθεί κάθε μέτρο και όριο σ’ αυτή τη χώρα. Έχουμε φθάσει στο σημείο οι ίδιοι άνθρωποι τη μία Κυριακή να απολαμβάνουν και να επικροτούν άκρως επικίνδυνες εκδηλώσεις «υψηλού θεάματος» και «αδρεναλίνης», ενώ την προηγούμενη συνέλαβαν, καταδίκασαν, στιγμάτισαν ως εγκληματία κάποιον πιτσιρίκο γιατί τόλμησε να ανάψει ένα πυροτέχνημα στο γήπεδο ή γιατί τον εντόπισαν μετά τον αγώνα να κουβαλάει έναν αχρησιμοποίητο πυρσό κατά την έξοδό του από το γήπεδο.

Και για να προλάβουμε ορισμένους κακοπροαίρετους και κακεντρεχείς, είναι αυτονόητο ότι μιλάμε για «ορθολογική» χρήση των πυρσών και των πυροτεχνημάτων (εκείνη που προκαλεί το θαυμασμό για την κερκίδα και την ατμόσφαιρα που δημιουργείται και που αναγκάζει τα φλας των φωτογράφων να αναβοσβήνουν ασταμάτητα) και όχι για τις περιπτώσεις χρησιμοποίησής τους ως μέσα πρόκλησης εσκεμμένου τραυματισμού ή δολοφονίας.

Εξάλλου, το θέμα της ορθής ή λανθασμένης χρήσης των πυρσών και γενικά των πυροτεχνημάτων, δεν διαφέρει σε τίποτα από τους γενικότερους «κανόνες» ορθής ή λανθασμένης χρήσης που εφαρμόζονται σε πολλά πράγματα και καταστάσεις στην καθημερινή μας ζωή। Ο χώρος του ποδοσφαίρου όμως «φημίζεται» για την έλλειψη κανόνων ή για την κατά περίπτωση εφαρμογή τους και το θέμα αυτό δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση…

ΠΗΓΗ:http://www.super3.gr