Λίγοι σχεδιαστές ζωγραφίζουν την γυναίκα τόσο όμορφη όσο ο Milo Manara. Ιδανικά πρόσωπα και τέλεια σώματα δεμένα με μια ερωτική πνοή. Οι ιστορίες σχεδόν πάντα ερωτικές, ενδεχομένως πορνογραφικές.
Κάποτε είχε πει το εξής: «Από πλευράς μου δεν κάνω μεγάλες διακρίσεις μεταξύ ερωτισμού και πορνογραφίας. Ίσως η αληθινή διαφορά βρίσκεται στα όρια της καλαισθησίας, αρκεί να μπορεί να δοθεί ένας ορισμός για την καλαισθησία. Όταν το σκέφτομαι, μου έρχεται στο μυαλό η διάσημη ατάκα του Woody Allen, ότι, δηλαδή, η πορνογραφία είναι ο ερωτισμός των άλλων. Ίσως η πορνογραφία μπορεί να οριστεί ως η βιομηχανική πτυχή του ερωτισμού. Σίγουρα είναι η χρήση ορισμένων εικόνων, η ένταξή τους σε μία συγκεκριμένη ιστορία, που θα μπορούσε να μας πει εάν σε εκείνες τις συγκεκριμένες περιπτώσεις πρόκειται για ερωτισμό ή για πορνογραφία.»
Ο Milo Manara ξεκίνησε την καριέρα του το 1969 σχεδιάζοντας για το Genius, μια σειρά κόμικ του εκδότη Furio Vanio.
Το 1985 άρχισε η φιλία με τον ήρωα του, Federico Fellini, μαζί με τον οποίο δημιούργησε δύο ιστορίες. Ανάμεσα σε άλλα έργα του την τελευταία δεκαετία, ξεχωρίζει το project Quarantasei (Ιούλιος 2006), για το οποίο σχεδίασε το κράνος του Valentino Rossi ειδικά για το Ιταλικό GP στο Mugello. Εκτός απο τον Fellini και τον Rossi έχει επίσης συνεργαστεί με τους Mino Milani, Hugo Pratt (δημιουργό του Corto Maltese), Neil Gaiman κα.
Ο Manara χειρίζεται τη γυναικεία φύση με μαεστρία και καταφέρνει να μαγειρεύει σκηνικά φελινικά και ποτέ μισογύνικα. Σεξουαλικά φετίχ, ιστορίες του υποσυνείδητου και κομμάτια της ιταλικής κοινωνίας που είναι πολυ λιγότερο συντηρητικά απ’ όσο θέλουν να παραδεχτούν, είναι μερικά από τα θέματα που γεμίζουν συχνά τις ιστορίες του. Σου αρέσει ή όχι ο Milo Manara είναι τέχνη.
ΠΗΓΗ:http://www.dailyfucks.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου